Notatki z utworu „Bogurodzica” zawierają między innymi informacje: – Treść pieśni oraz interpretacja. – Forma językowa utworu. – Archaizmy. – Bogurodzica w kontekście „Lamentu świętokrzyskiego”. – cechy utworu Bogurodzica. – Kształt wersyfikacyjny oraz język. Doskonała powtórka przed maturą z języka polskiego. Świat fantastyczny ma w III cz. „Dziadów” wiele rozmaitych funkcji – przede wszystkim stanowi uzupełnienie zawiłości świata realnego, które w inny sposób nie mogłyby zostać wyjaśnione. Za pośrednictwem fantastyki wnika również Mickiewicz w głąb psychiki swoich bohaterów, by móc w pełni ukazać ją odbiorcy. Motyw niewoli. Trzecia część „Dziadów” rozpoczyna się prologiem oraz scenami, które rozgrywają się w więzieniu. W szerszej perspektywie cały naród znajduje się w niewoli zaborcy – działającego w sposób okrutny i bezwzględny. Dziady cz. IV - porównanie postaw Pustelnika (Gustawa) i Księdza. Spór światopoglądowy w Dziadach cz. IV – polemika Gustawa–romantyka z Księdzem–racjonalistą. Werter jako pierwowzór Gustawa z IV części Dziadów - cechy wspólne, inspiracje. Dziady cz. IV - opracowanie tematów. Dziady cz. IV - motywy literackie. III Adam Mickiewicz – najważniejsze informacje. „Dziady” cz III powstały 1832, kiedy to Adam Mickiewicz przebywał w Dreźnie. Dlatego też ta część nazywana jest dziadami drezdeńskimi. Dodatkowo jest to czas po upadku powstania listopadowego, co wiąże się z celem napisania utworu, a zatem pocieszeniem po klęsce. penggunaan listrik berikut ini yang dapat membahayakan keselamatan adalah. r. 5. kl. 1c Ćwiczenia maturalne. r. 1. kl. 1a Sarmaty portret kl. 1a Błędny rycerz wśród realiów życia. r. 4. kl. 1a Jan Andrzej Morsztyn-mistrz poezji kl. 1c Jan Potocki-”Rękopis znaleziony w Saragossie”. r. 1. kl. 1c poziom rozszerzony: Renesans, barok i klasycyzm w kl. 1c poziom rozszerzony: Muzyka k. 1c Twórczość literacka I. kl. 1c Publicystyka epoki oświecenia. r. 1. kl. 2b Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 2d Matura ustna. r. 4. kl. 2d Miłosne wiersze K. kl. 1c Liberalizm i patriotyzm S. kl. 2b Poezja „czasów niepoetyckich”-M. Konopnicka. r. 1. kl. 1a Motyw vanitas w poezji kl. 1a Poezja dworska D. kl. 2c Ćwiczenia kl. 2d Światopogląd dekadencki. r. 1. kl. 2c Symbolika zakończenia powieści Z. kl. 2c „Granica” kl. 2b Poezja „czasów niepoetyckich”-A. kl. 1a Barokowa poezja kl. 2d Młodopolska kl. 1c Hymn młodych patriotów. r. 1. kl. 1c p. rozsz. Filozofia 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 1c p. rozsz. Filozofia 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 1c Oświeceniowe pieśni kl. 1c „Monachomachia” I. kl. 2c Obraz społeczeństwa polskiego w „Granicy”. r. 1. kl. 2b Typy powieści kl. 2d Klasycyzm w poezji L. Staffa. r. 4. kl. 2d Twórczość poetycka Jana kl. 1c Sentymentalna twórczość Franciszka kl. 2b Sprawdzian wiadomości z romantyzmu. r. 1. kl. 1a Filozofia i sztuka kl. 1a Sprawdzian wiadomości z kl. 2c „Granica” jako powieść kl. 2d Twórczość poetów wyklętych. r. 1. kl. 2c Z. Nałkowska „Granica”-świat kl. 2c Poznajemy bohaterów powieści „Granica”.3. kl. 2b Pozytywizm-wprowadzenie do kl. 1a Barok-świat wewnętrznych kl. 2d Młodopolskie opisy kl. 1c Bajki oświeceniowe. r. 1. kl. 1c,2c,2d poziom rozsz. Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 1c,2c,2d poziom rozsz. Esej-ćwiczenia kl. 1c Dydaktyczny charakter Satyr I. kl. 1c Małżeństwo w krzywym zwierciadle kl. 2c Analiza arkusza maturalnego z 2021r. r. 1. kl. 2b Podsumowanie wiadomości z kl. 3a Poezja Cz. kl. 2d Impresjonizm w poezji Młodej kl. 2a Twórczość poetycka Jana kl. 2a Młoda Polska tatrzańska. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b Romantyzm krajowy-schyłek kl. 3a Katastrofizm w poezji J. kl. 2c zajęcia z wych. 4. kl. 2d Młodopolskie manifesty kl. 2a Klasycyzm w poezji L. kl. 2a Twórczość poetycka J. Kasprowicza. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Młodopolskie opisy kl. 2d Filozofia kl. 1c Sprawdzian wiadomości z kl. 2b „Nie-Boska komedia”-podsumowanie kl. 2c Poezja Cz. Miłosza. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a „Makbet” kl. 1a Ćwiczenia kl. 4a Powtórzenie kl. 2c Katastrofizm w poezji J. kl. 3a Katastrofizm w poezji J. kl. 2d Sprawdzian wiadomości z kl. 2b „Nie-Boska komedia”-analiza fragmentów. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Podsumowanie naszej pracy na lekcjach języka polskiego. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c Katastrofizm w poezji J. kl. 4a Ćwiczenia kl. 1a „Makbet”-kreacja kl. 2d Nurty kl. 1c Pochwała rozumu ludzkiego. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c,2c,2d p. rozsz. Felieton-ćwiczenia kl. 1c,2c,2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 3a „Przedwiośnie”-test kl. 1c Oświecenie-wprowadzenie do kl. 1c Filozofia kl. 2c Matura kl. 4a Synteza kl. 4a Synteza materiału. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Powtórki do matury-poezja. kl. III c Temat: Powtórki do matury- teksty kultury. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b Literacki obraz kl. 3a Ćwiczenia kl. 2d Ćwiczenia kl. 2a Być artystą-”Evviva l arte!”6. kl. 2a Młodopolscy poeci wyklęci. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Impresjonizm w poezji Młodej Zajęcia Analiza arkusza kl. 2d Pozytywizm-powtórzenie kl. 1c Nowa matura-najważniejsze kl. 2b Poeta i poezja według kl. 2c „Przedwiośnie”-test wiadomości. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Dobro i zło w dramacie „Makbet”.2. kl. 1a „Makbet”-charakterystyka kl. 4a Ćwiczenia kl. 2c Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 3a „Przedwiośnie” kl. 2d Najważniejsze cechy literatury kl. 2b Dramat rodziny w „Nie-Boskiej komedii”. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Czytanie ze zrozumieniem. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c Ćwiczenia kl. 4a Ćwiczenia kl. 1a Wypowiedź kl. 2d „Zbrodnia i kara”-motywy kl. 1c Rodzaje i gatunki literackie. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. „Lilla Weneda”-analiza kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 3a Wątek miłosny w „Przedwiośniu”.4. kl. 1c „Świętoszek” kl. 1c Portret kl. 2c „Przedwiośnie” kl. 4a Analiza arkusza kl. 4a Analiza arkusza maturalnego. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Przypomnienie najważniejszych wątków z lektur. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b Miłość romantyczna w listach kl. 3a Polityka w powieści S. kl. 2d Czy zło może służyć dobru?-Refleksje nad postępowaniem kl. 2a Filozofia kl. 2a Liryka dekadencka K. Przerwy-Tetmajera. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Charakterystyka nurtów młodopolskich4. kl. 2d Filozofia kl. 1c „Skąpiec” kl. 2b Ewolucja motywu kl. 2c Wątek miłosny w powieści Żeromskiego. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a „Romeo i Julia”-analiza kl. 1a „Romeo i Julia” kl. 4a Ćwiczenia kl. 2c Polityka w powieści k. 3a „Przedwiośnie” jako powieść o kl. 2d Prawda rozumu wobec prawdy kl. 2b Rola jednostki w dziejach. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Ćwiczenia gramatyczne. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c „Przedwiośnie” jako powieść o kl. 4a Umiejętność formułowania tezy i pisania kl. 1a Miłość ponad wszystko-”Romeo i Julia”.5. kl. 2d „Zbrodnia i kara”-charakterystyka kl. 1c „Skąpiec”-analiza fragmentów. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Poezja Z. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. „Lilla Weneda” J. Słowackiego – kl. 3a „Szklane domy”-utopia czy wizja przyszłości?4. kl. 1c „Skąpiec” kl. 1c „Skąpiec”-charakterystyka kl. 2c „Szklane domy”-utopia czy wizja przyszłości?7. kl. 4a Lektury kl. 4a Test wiadomości. mgr Beata Kita Temat: Omówienie arkusza maturalnego. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b sens sztuki i piękna – „Fortepian Chopina”.2. kl. 3a Obraz rewolucji w „Przedwiośniu”.4. kl. 2d Polemika z ideami pozytywizmu w „Zbrodni i karze”.5. kl. 2a Młoda Polska – wprowadzenie do kl. 2a Sprawdzian wiadomości z pozytywizmu. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Matura kl. 2d Pozytywizm – charakterystyka bohaterów kl. 1c Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 2b Wartość inności – Poezja kl. 2c Obraz rewolucji w 'Przedwiośniu”. r. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Próbny egzamin maturalny z j. polskiego. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Dramat kl. 1a Psychologia i język miłosny – „Romeo i Julia”.3. kl. 4a Matura próbna z j. kl. 2c „Przedwiośnie” S. kl. 3a „Przedwiośnie” S. kl. 2d Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 2b Piszemy rozprawkę. r. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Poezja współczesna-Cz. Miłosz ,, Który skrzywdziłeś „. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Dla dobra ojczyzny – A. F. kl. 1a Test kl. 4a Ćwiczenia kl. 2c Matura kl. 3a Poezja klasycystyczna kl. 2d Tło historyczne w „Potopie”.7. kl. 2b Cechy rozprawki. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c Miasto w kl. 4a Pozytywizm – synteza kl. 1a Patriotyzm wobec zagrożenia ojczyzny – „Kazania sejmowe”.5. kl. 2d „Potop”-charakterystyka kl. 1c Ćwiczenia maturalne. r. mgr Beata Kita kl. III c Temat: R. Kapuściński jako mistrz reportażu. kl. III c Temat: ,, Wieża ” G. H. Grudzińskiego jako opowiadanie ponadczasowe. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 3a Klasycyzm w kl. 1c „Potop”-charakterystyka kl. 1c Tło historyczne w „Potopie”.6. kl. 2c Poezja klasycystyczna kl. 4a Synteza materiału z kl. 4a „Lalka”-tematyka. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b „Dziady” kl. 3a Klasycyzm w kl. 2d „Wielkiej to fantazji kawaler, choć gorączka okrutny” – Andrzej kl. 2a Topos miejsc i wartości artystyczne w kl. 2a Ćwiczenia maturalne. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Droga Raskolnikowa ku kl. 2d „Potop” – k. 1c „Potop” – kl. 2b Dedykacja kl. 2c Klasycyzm w poezji XX-lecia. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Fraszki – zwierciadło życia Jana kl. 1a Kobieta doskonała w poezji kl. 4a Ćwiczenia kl. 2c Młoda Polska – sprawdzian kl. 3a Młoda Polska – sprawdzian kl. 2d „Lalka”- test kl. 2b Rozkazy cara – „Przegląd Wojsk”. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Omówienie wypracowania. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c Poezja XX-lecia kl. 4a Romantyzm – synteza kl. 1a Uspokojenie Poety w kl. 2d Tematyka Trylogii H. kl. 1c „Wielkiej to fantazji kawaler, choć gorączka okrutny” – Andrzej Kmicic. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Piszemy kl. 3a Poezja Awangardy kl. 1c Fraszki – zwierciadło życia Jana kl. 1c Tematyka Trylogii H. kl. 2c Poezja Awangardy kl. 4a Synteza materiału z baroku i kl. 4a Dramaty romantyczne. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Wypracowanie maturalne. kl. III c Temat: Wypracowanie maturalne. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b Rozkazy cara – „Przegląd wojsk”.2. kl. 3a Ugrupowania literackie kl. 2d Funkcje kl. 2a Polemika z ideami pozytywizmu w „Zbrodni i karze”.6. kl. 2a Prawda rozumu wobec prawdy wiary. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a „Zbrodnia i kara”-wprowadzenie do kl. 2d Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 1c Zapożyczenia – wzbogacają czy zaśmiecają język?6. kl. 2b Rosja i jej mieszkańcy w „Dziadach” A. kl. 2c Ugrupowania literackie XX-lecia. r. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Bohaterowie ,,Tanga” S. Mrożka. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Kryzys światopoglądowy w kl. 1a Ojciec i dziecko w kl. 4a Średniowiecze – synteza kl. 2c XX-lecie międzywojenne-wprowadzenie do kl. 3a XX-lecie międzywojenne-wprowadzenie do kl. 2d Ćwiczenia kl. 2b „Dziady”-test wiadomości. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c Ćwiczenia kl. 4a Dramat i teatr kl. 1a Poezja wobec straty – kl. 2d „Lalka”-podsumowanie kl. 1c Ćwiczenia maturalne. r. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Wprowadzenie do lektury ,,Tango” S. Mrożka. kl. III c Temat: ,,Tango” S. Mrożka jako dramat groteskowy. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Piszemy charakterystykę ulubionego bohatera kl. 1, 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia kl. 3a Młoda Polska – powtórzenie kl. 1c Sarmaty portret własny – „Pamiętniki” J. Ch. kl. 1c Błędny rycerz wśród realiów kl. 2c Młoda Polska – powtórzenie kl. 4a Rozprawka kl. 4a Rozprawka maturalna. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b Ocena społeczeństwa polskiego w III cz. „Dziadów”.2. kl. 3a „Ludzie bezdomni”-podsumowanie kl. 2d Panorama społeczeństwa polskiego w „Lalce”.5. kl. 2a Patriotyczna poezja M. kl. 2a Poezja doby pozytywizmu. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Ćwiczenia kl. 2d Ludzie rozsądni i ludzie szaleni w „Lalce” B. kl. 1c Poezja dworska D. kl. 2b Profetyczny charakter „Widzenia” ks. kl. 2c Piszemy rozprawkę. r. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Kaskaderzy literatury-M. Hłasko ,,Pierwszy krok w chmurach”. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Obraz Boga w Psalmach J. kl. 1a Poezja wobec straty. kl. 4a Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 2c „Ludzie bezdomni”-powtórzenie kl. 3a Obraz społeczeństwa polskiego w powieści S. kl. 2d Ignacy Rzecki jako kronikarz swoich kl. 2b Podniebny pojedynek człowieka z Bogiem na podstawie „Wielkiej Improwizacji”. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c Moja ocena decyzji Tomasza kl. 4a Antyk-synteza kl. 1a „Odprawa posłów greckich”-analiza kl. 2d Opisanie świata z punktu wiedzenia Izabeli kl. 1c J. A. Morsztyn-mistrz poezji dworskiej. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c p. rozsz. „Kobiety Rubensa” W. 2c, 2d p. rozsz. „Ojciec Goriot” kl. 1c p. rozsz. Cechy sztuki 2c, 2d p. rozsz. „Ojciec Goriot”- charakterystyka kl. 3a „Ludzie bezdomni” jako powieść społeczna i kl. 1c Barokowa poezja kl. 1c Motyw vanitas w barokowej kl. 2c Obraz społeczeństwa polskiego w powieści S. kl. 4a Omówienie matury kl. 4a Gatunki publicystyczne. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Omówienie arkusza maturalnego. kl. III c Temat: Omówienie arkusza maturalnego. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b „Dziady” jako dokumentacja zbrodni carskiego kl. 3a „Uczucie, idea, czy…?”-O Wyborach T. kl. 2d Ludzie rozsądni i ludzie szaleni w „Lalce” B. kl. 2a Wypracowanie kl. 2a Wypracowanie maturalne. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Cechy wypracowania kl. 2d Jak Wokulski zdobywał Izabelę?5. kl. 1c Renesans-test kl. 2b „Dziady” cz. III-wprowadzenie do kl. 2c „Ludzie bezdomni” jako powieść społeczna i psychologiczna. r. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Test diagnostyczny. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Pierwsza polska tragedia – „Odprawa posłów greckich”.2. kl. 1a Refleksja o kl. 4a Matura kl. 2c „Uczucie, idea, czy…?”-O Wyborach T. kl. 3a „Ludzie bezdomni”-charakterystyka kl. 2d Psychologiczny portret S. kl. 2b Wielkie studium miłości nakreślone w IV. cz. „Dziadów” A. Mickiewicza. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c „Ludzie bezdomni”-charakterystyka kl. 4a Synteza kl. 1a Klasycyzm kl. 2d „Lalka”- o czym to powieść?6. kl. 1c Filozofia i sztuka baroku. r. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Poezja Nowej Fali-E. Lipska ,,Egzamin”. kl. III c Temat: Poezja Nowej Fali-S. Barańczak ,,Spójrzmy prawdzie w oczy”. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. „Hamlet” kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. „Hamlet”-charakterystyka kl. 3a Tematyka powieści S. Żeromskiego „Ludzie bezdomni”.4. kl. 1c Ćwiczenia kl. 1c Barok – Świat wewnętrznych kl. 2c Tematyka powieści S. Żeromskiego „Ludzie bezdomni”.7. kl. 4a Poezja współczesna Cz. kl. 4a R. Kapuściński-mistrz reportażu. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b „Dziady” cz. kl. 3a Poezja B. kl. 2d „Lalka”-o czym to powieść?5. kl. 2a Idealiści w „Lalce”.6. kl. 2a Pamiętnik Rzeckiego-historia starego subiekta. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a Obraz społeczeństwa polskiego w „Lalce”.4. kl. 2d Matura kl. 1c Powtórzenie wiadomości z kl. 2b „Kordian”-test kl. 2c Wypowiedź ustna. r. mgr Beata Kita III cTemat: Omówienie rozprawki. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Idylliczny obraz życia na kl. 1a Kobieta doskonała w poezji kl. 4a „Wieża”-ćwiczenia kl. 2c Funkcje kl. 3a „Chłopi”-test kl. 2d Konflikt ideowy w „Nad Niemnem”.7. kl. 2b Matura ustna. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c Poezja B. kl. 4a „Wieża” G. kl. 1a Renesansowy wzorzec kl. 2d Polskie gospodarstwo. 6. kl. 1c Dramat szekspirowski-podsumowanie r. mgr Beata Kita kl. III cTemat: Piszemy III cTemat: Piszemy rozprawkę. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d Współczesna kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Ćwiczenia w czytaniu ze kl. 3a Filozofia w młodopolskiej kl. 1c „Makbet”-charakterystyka kl. 1c „Makbet”-kreacja kl. 2c Filozofia w młodopolskiej kl. 4a „Raport z oblężonego miasta” Z. kl. 4a O niezmienności praw-”Folwark zwierzęcy” G. Orwella. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b Cechy wypracowania kl. 3a „Chłopi” kl. 2d „Nad Niemnem”-hasła pozytywistyczne w kl. 2a Biografia S. kl. 2a Jak zdobyć kobietę? Interpretacja fragmentów. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2a „Lalka”-przebieg zdarzeń w kl. 2d Uniwersalizm noweli B. Prusa – „Z legend dawnego Egiptu”.5. kl. 1c Dobro i zło w dramacie „Makbet”.6. kl. 2b „Kordian”-podsumowanie kl. 2c Wypracowanie maturalne. r. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Poezja Wisławy Szymborskiej. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Antyczne nawiązania w Pieśniach J. kl. 1a Średniowiecze-sprawdzian kl. 4a „Tango”-przesłanie k. 2c Cechy wypracowania kl. 3a Obyczaje i obrzędy w „Chłopach” kl. 2d O powstaniu kl. 2b Prolog i Przygotowanie-tematyka. r. mgr Joanna Łapaj 2. kl. 2c „Chłopi” kl. 4a Problemy społeczne i polityczne w „Tangu” S. kl. 1a Żywot ziemiański według Mikołaja kl. 2d „Rota” M. Konopnickiej wyrazem patriotyzmu kl. 1c Tworzenie własnego tekstu-interpretacja porównawcza. r. mgr Beata Kita III c Temat: Bohaterowie ,,Dżumy” i ich alegoryczny charakter. III c Temat: Problematyka powieści-paraboli – ,, Dżuma ” A. Camusa. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Rodzaje i gatunki kl. 1c p. rozssz. „Gargantua i Pantagruel”-tematyka. kl. 2c, 2d p. rozsz. „Nad Niemnem”-test kl. 3a Literacki obraz polskiej kl. 1c „Romeo i Julia” – konteksty i kl. 1c Wypowiedź kl. 2c Obyczaje i obrzędy w „Chłopach” kl. 4a Poezja „Nowej fali”.8. kl. 4a „Tango” S. Mrożka wobec tradycji literackiej. r. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 2b Tematyka Prologu i kl. 3a „Chłopi”-epos polskiej —————-4. kl. 2d Poetycka twórczość M. kl. 2a Świat przedstawiony „Lalki” B. kl. 2a Nowele-test wiadomości. r. mgr Joanna Łapaj 1. —————-2. kl. 2a „Lalka”-o czym to powieść?3. ————-4. kl. 2d Poezja „czasów niepoetyckich”-A. kl. 1c Miłość ponad wszystko-”Romeo i Julia”.6. kl. 2b Dlaczego Kordian nie wykonał planu zabicia cara?7. kl. 2c Literacki obraz polskiej wsi. r. mgr Beata Kita kl. III c Temat: Egzystencjalizm w ,, Dżumie” Camusa. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1a Filozofia kl. 1a Miłość w noweli doskonałej-”Sokół”.3. kl. 4a Poezja „Nowej Fali”.4. kl. 2c „Chłopi”-epos polskiej kl. 3a Naturalizm i symbolizm w „Chłopach” kl. 2d Pozytywistka o powstaniu styczniowym – „Gloria victis”.7. kl. 2b Monolog Kordiana na szczycie Mont Blanc. r. mgr Joanna Łapaj 1. —–2. kl. 2c Naturalizm i symbolizm w „Chłopach” kl. 4a Kaskaderzy kl. 1a Renesans-odrodzenie kultury kl. 2d Romantyzm-sprawdzian kl. 1c Psychologia i język miłosny w dramacie „Romeo i Julia”. r. mgr Beata Kita kl. III c Temat: M. Białoszewski-poeta III c Temat: Wprowadzenie do lektury ,,Dżuma” A. Camusa. mgr Joanna Łapaj 1. kl. 1c 2c, 2d Pamięć o powstaniu styczniowym – „Nad Niemnem”.2. kl. 1c p. rozsz. Horacy i J. Kochanowski-cechy 2c, 2d p. rozsz. „Nad Niemnem”-analiza kl. 3a Czas i przestrzeń w „Chłopach” kl. 1c Twórczość J. Kochanowskiego-test kl. 1c Dramat kl. 1c Czas i przestrzeń w „Chłopach” Wypracowanie kl. 4a Wypracowanie maturalne. r. mgr Joanna Łapaj 2b Kordian w poszukiwaniu sensu życia. 3a „Wesele”-wypracowanie. ——– 2d Kwestia kobieca w publicystyce i literaturze pozytywistycznej. 1a Pamięć o powstańcach styczniowych w literaturze pozytywistycznej. 1a Romantyzm – sprawdzian wiadomości. r. mgr Joanna Łapaj —– 2a Kwestia kobieca w literaturze pozytywistycznej. —— 2d Typy powieści pozytywistycznych. 1c Dla dobra ojczyzny – Modrzewski. 2b Czym jest „jaskółczy niepokój” Kordiana? 2c „Wesele”-sprawdzian wiadomości. r. mgr Beata Kita III c Temat: Omówienie sprawdzianu. mgr Joanna Łapaj 1a Średniowiecze-powtórzenie wiadomości. 1a Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. 4a „Dżuma”-charakterystyka bohaterów. 2c Twórczość Władysława Reymonta. 3a „Wesele”-sprawdzian wiadomości. 2d Wiek pary i elektryczności. Filozofia epoki. 2b Refleksje na temat przeszłości Polski w poezji romantycznej. r. mgr Joanna Łapaj ———- 2c Światopogląd dekadencki. 4a „Dżuma”-przesłanie utworu. 1a Dyskusja z tradycją w poezji F. Villona. 2d Pozytywizm-wprowadzenie do epoki. 1c Patriotyzm wobec zagrożenia ojczyzny-P. Skarga „Kazania sejmowe”. r. mgr Beata Kita III c Temat: Klasycyzm w poezji Herberta ,,Potęga smaku”. III c Temat: Interpretacja wierszy Z. Herberta – ,, Przesłanie Pana Cogito” i ,,Pan Cogito o cnocie”. mgr Joanna Łapaj 1c p. rozsz. Temat: „Żywoty świętych” P. Skargi, 2c, 2d p. rozsz. Temat: „Nad Niemnem”-tematyka. 1c p. rozsz. Temat:Treny-konteksty i nawiązania., 2c, 2 d p. rozsz. Temat: „Nad Niemnem”-analiza fragmentów. 3a Poezja Kazimierza Przerwy-Tetmajera. 1c Treny-podsumowanie. 1c Kobieta doskonała w poezji renesansu. 2c Poezja Kazimierza Przerwy-Tetmajera. 4a Czy można być świętym bez Boga? Egzystencjalizm w „Dżumie”. 4a Wszyscy żyjemy w dżumie-zaraza jako metafora. r. mgr Joanna Łapaj 2b Słowacki o Polsce i Polakach w „Grobie Agamemnona”. 3a „Wesele” jako przykład syntezy sztuk. ————- 2d Romantyzm krajowy-schyłek epoki. 2a Kwestia żydowska w literaturze. 2a O powstaniu inaczej-”Gloria victis” e. Orzeszkowej. r. mgr Joanna Łapaj ———- 2a Miłość w pozytywizmie-”Kamizelka”. ——– 2d Literacki obraz rewolucji. 1c Ojciec i dziecko w Trenach. 2b Poezja wieszczów-J. Słowacki. 2c Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. r. mgr Joanna Łapaj 1a Poetycka summa średniowiecza. 1a Test wiadomości z lektury. 4a Funkcje języka. 2c „Wesele” jako przykład syntezy sztuk. 3a „Wesele” jako próba oceny szans na niepodległość Polski. 2d „Dziady”-sprawdzian wiadomości. kl. 2b Ćwiczenia maturalne (cechy streszczenia). mgr Beata Kita III c Temat: Sprawdzian wiadomości. r. mgr Joanna Łapaj —— kl 2c „Wesele” jako próba oceny szans na niepodległość Polski. 4a Streszczenie-cechy, ćwiczenia praktyczne. 1a „Dzieje Tristana i Izoldy”-analiza fragmentów. 2d Poeta i poezja według Krasińskiego. 1c Kryzys światopoglądu poety w Trenach. r. mgr Joanna Łapaj 1c, 2c, 2d poziom rozsz. Temat: Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. 1c Temat: Interpretacja porównawcza. 2c Temat: Zapożyczenia w j. polskim. 2d Temat: Romantyzm- najważniejsze hasła i motywy. 3a Obraz społeczeństwa polskiego w „Weselu”. 1c Obraz Boga w psalmach J. Kochanowskiego. 1c Poezja wobec straty-Treny. 2c Obraz społeczeństwa polskiego w „Weselu”. 4a Wypracowanie maturalne. 4a Wypracowanie maturalne. mgr Beata Kita III c Temat: Poeta na gruzach miasta – Cz. Miłosz w okupacyjnej Warszawie. III c Temat: Powtórzenie wiadomości z literatury wojny i okupacji. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj 2b „Pan Tadeusz”-tematyka i cel napisania eposu. 3a Sceny wizyjne w „Weselu”. ——– 2d Dramat rodziny w „Nie-Boskiej komedii”. 2a Poezja „czasów niepoetyckich”. 2a Poezja „czasów niepoetyckich”. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj ——– 2a Wiek pary i elektryczności-pozytywizm. ——– 2d Ewolucja motywu pielgrzyma. 1c Refleksja o państwie. 2b Soplicowo-centrum polskości. 2c Obraz społeczeństwa polskiego w „Weselu”. r. (środa) mgr Beata Kita III c Temat: Ofiary Holocaustu ,,Zdążyć przed Panem Bogiem” H. Krall. mgr Joanna Łapaj 1a Miłość silniejsza niż śmierć. 1a Poetycka summa średniowiecza. 4a Cechy wypracowania maturalnego. 2c Sceny wizyjne w „Weselu”. 3a Historia powstania „Wesela”. 2d Rola jednostki w dziejach. 2b Analiza i interpretacja „Pieśni Wajdeloty”. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj —— 2c Historia powstania „Wesela”. 4a Poezja W. Szymborskiej. 1a Średniowieczna miłość – „Dzieje Tristana i Izoldy”. 2d Sens sztuki i piękna – „Fortepian Chopina”. 1c Pierwsza polska tragedia – „Odprawa posłów greckich”. r. (poniedziałek) mgr Beata Kita III c Temat: Obraz życia w getcie ,,Zdążyć przed Panem Bogiem” H. Krall. III c Temat: Postać Marka Edelmana. mgr Joanna Łapaj 1c, 2c, 2d p. rozszerzony Temat: Streszczenie-cechy, ćwiczenia praktyczne. 1c, 2c, 2d p. rozszerzony Temat: Analiza i interpretacja utworów poetyckich. 3a Stanisław Wyspiański – artysta totalny. 1c Idylliczny obraz życia na wsi. 1c Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. 2c Stanisław Wyspiański – artysta totalny. 4a Poezja S. Grochowiaka. 4a Miron Białoszewski – poeta codzienności. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj —— 2c Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. 4a Adam Ważyk – poeta przełomu („Poemat dla dorosłych”). 1a Średniowieczny motyw danse macabre. 2d Wartość inności – Poezja Cypriana Kamila Norwida. 1c Renesansowy wzorzec patrioty – Pieśni. r. (poniedziałek) mgr Joanna Łapaj 1c, 2c, 2d poziom rozsz. Interpretacja utworów poetyckich. 1c, 2c, 2d poziom rozsz. Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. 3a Franciszkanizm w poezji Jana Kasprowicza. 1c Średniowiecze – sprawdzian wiadomości. 1c Filozofia w Pieśniach Jana Kochanowskiego. 2c Franciszkanizm w poezji Jana Kasprowicza. 4a Klasycyzm w poezji Z. Herberta. 4a Socrealizm w literaturze polskiej. mgr Beata Kita III c Temat: Wypowiedź ustna – ćwiczenia. III c Temat: Wprowadzenie do lektury ,,Zdążyć przed Panem Bogiem ” H. Krall. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj 2b „Konrad Wallenrod” – ocena bohatera. 3a Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. ——- 2d „Dziady”-podsumowanie. 2a Romantyzm – powtórzenie wiadomości. 2a Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj —— 2a Obraz rewolucji w „Nie-Boskiej komedii ——- 2d A. Mickiewicz o Rosji w III cz. „Dziadów”. 1c Antyczne nawiązania w Pieśniach J. Kochanowskiego. 2b „Konrad Wallenrod” – tematyka utworu. kl. 2c Klasycyzm w poezji Leopolda Staffa. r. (środa) mgr Beata Kita III c Temat: Więźniowie łagrów jako bohaterowie zbiorowi. mgr Joanna Łapaj 1a Konflikt władzy świeckiej i duchownej. 1a Żywot św. Franciszka z Asyżu. 4a Klasycyzm w poezji Z. Herberta. 2c Młodopolscy poeci wyklęci. 3a Twórczość poetycka Jana Kasprowicza. 2d Rozkazy cara – „Przegląd wojsk”. 2b Sonety krymskie A. Mickiewicza. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj 1.—— 2c Młodopolskie opisy krajobrazu. 4a Pokolenia literackie współczesności. 1a Historiografia polskiego średniowiecza. 2d Rosja i jej mieszkańcy w „Dziadach” A. Mickiewicza. 1c Żywot ziemiański według Mikołaja Reja. r. (poniedziałek) mgr Beata Kita III c Temat: G. H. Grudziński jako naoczny świadek życia więźniów w obozie. III c Temat: G. H. Grudziński jako bohater pierwszoplanowy ,,Innego świata”. mgr Joanna Łapaj 1c, 2c, 2d p. rozsz. Interpretacja porównawcza. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Rozprawka problemowa. 3a Klasycyzm w poezji Leopolda Staffa. 1c Filozofia renesansu. 1c Miłość w noweli doskonałej – „Sokół”. 2c Pozytywizm – sprawdzian wiadomości. 4a Rozważania o istocie bohaterstwa po lekturze dzieła Hanny Krall. 4a Powtórzenie wiadomości z literatury czasów wojny i okupacji. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj 2b Sonety krymskie, czyli Wschód w miniaturze. —— —— 2d Ocena społeczeństwa polskiego w III cz. „Dziadów”. 2a Rozprawa z romantycznym wyobrażeniem poety – „Nie-Boska komedia”. 2a W przededniu końca świata. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj 3a Młodopolskie opisy krajobrazu. 2d Profetyczny charakter Widzenia ks. Piotra. 1c Renesans – odrodzenie kultury antycznej. 2b Nowoczesna poezja w lirykach lozańskich. 2c Być artystą! – „Evviva l arte!” r. (środa) mgr Joanna Łapaj 1a Asceza – „Legenda o św. Aleksym”. 1a Roland – wzór średniowiecznego rycerza. 2a Ćwiczenia maturalne. 2c Impresjonizm w poezji Młodej Polski. 3a Młodopolscy poeci wyklęci. 2d Podniebny pojedynek człowieka z Bogiem na podstawie Wielkiej Improwizacji. 2b Młody Werter cierpi. mgr Beata Kita III c Temat: Nieludzki świat sowieckich łagrów – ,,Inny świat” G. H. Grudzińskiego. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj 1.—— kl. 2c Liryka dekadencka K. Przerwy-Tetmajera. 2d „Mała Improwizacja” i „Widzenie Ewy”-tematyka. 1a Miłość Matki do Syna – „Lament świętokrzyski”. —– 1c Powtórzenie wiadomości ze średniowiecza. r. (poniedziałek) mgr Joanna Łapaj 1c, 2c., 2d p. rozsz. Interpretacja porównawcza. 1c, 2c, 2d p. rozsz. Tematyka „Dziadów” cz. IV A. Mickiewicza. 3a Analiza i interpretacja utworów poetyckich. 1c Poetycka summa średniowiecza. 1c Teologiczna summa średniowiecza. 2c Wprowadzenie do epoki Młodej Polski. 4a „Zdążyć przed Panem Bogiem” Hanny Krall opowieścią o powstaniu. 4a Heroizm dawniej i dziś. mgr Beata Kita III c Temat: Człowiek zlagrowany – cechy więźnia Auschwitz. III c Temat: Wprowadzenie do lektury ,,Inny świat” G. H. Grudzińskiego. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj 2b Powieść w listach. 2d „Dziady” jako dokumentacja zbrodni carskiego despotyzmu. 2a Postaci historyczne w dramacie Słowackiego. 2a „Kordian”-podsumowanie wiadomości. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj 3a Być artystą!- „Evviva larte!” 2d „Dziady” – wprowadzenie do dramatu. 1c Poetycka summa średniowiecza. 2b Młody Werter cierpi. 2c Wprowadzenie do epoki Młodej Polski. r. (środa) mgr Joanna Łapaj 1a „Bogurodzica”-najstarsza polska pieśń religijna. 1a Antyk – test wiadomości. 2a Dlaczego Kordian nie zdołał wykonać planu zabicia cara? 2c Powtórzenie wiadomości z pozytywizmu. 3a Impresjonizm w poezji Młodej Polski. 2d Matura ustna. 2b Romantyczna miłość – „Cierpienia młodego Wertera”. mgr Beata Kita III c Temat: Opowiadanie T. Borowskiego ,,Pożegnanie z Marią”-interpretacja fragmentów. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj 2c Topos miejsc i wartości artystyczne w powieści. 2d Refleksje na temat przeszłości Polski w poezji romantycznej. 1a Tysiąc lat kultury średniowiecza. 1c Miłość silniejsza niż śmierć. r. (poniedziałek) mgr Beata Kita III c Temat: Wypracowanie maturalne. III c Temat: Wypracowanie maturalne. mgr Joanna Łapaj 1c, 2c, 2d p. rozsz., Ćwiczenia w czytaniu ze zrozumieniem. 1c pr Współczesne nawiązania do średniowiecznego tańca śmierci. 2c pr Wybory Raskolnikowa. 2d pr Ostatnie refleksje wieszcza. 3a Liryka dekadencka K. Przerwy-Tetmajera. 1c Średniowiecze – test wiadomości. 1c Średniowieczna miłość – „Dzieje Tristana i Izoldy”. 2c Droga Raskolnikowa ku wolności. 4a Poeta na gruzach miasta – Czesław Miłosz w okupacyjnej Warszawie. 4a Portrety ofiar Holocaustu. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, kl. 2b „Faust”-dramat o klęsce rozumu. Lekcja 4, kl. 2d Słowacki o Polsce i Polakach w „Grobie Agamemnona”. Lekcja 5, kl. 2a Bohater w poszukiwaniu wartości. Etyczny wymiar czynu. Lekcja 6, kl. 2a Monolog Kordiana na szczycie Mont Blanc odpowiedzią na Wielką Improwizację A. Mickiewicza. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 3, kl. 3a Pozytywizm-sprawdzian wiadomości. Lekcja 4, kl. 2d Poezja wieszczów-Juliusz Słowacki. Lekcja 5, kl. 1c Dyskusja z tradycją w poezji Villona. Lekcja 6, kl. 2b Preromantyzm niemiecki-”Król Olch”. Lekcja 7, kl. 2c Prawda rozumu wobec prawdy wiary. r. (środa) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1 kl. 1a Horacy jako wychowawca. Lekcja 2 kl. 1a Powtórzenie wiadomości ze starożytności. Lekcja 3, kl. 2a „Kordian”-wprowadzenie do lektury. Lekcja 4, kl. 2c Polemika z ideami pozytywizmu w „Zbrodni i karze”. Lekcja 5, kl. 3a Liryka dekadencka Kazimierza Przerwy-Tetmajera. Lekcja 6, kl. 2d „Kordian”-test wiadomości. Lekcja 7, kl. 2b W świecie ballad romantycznych. mgr Beata Kita III c Temat: Życie w okupowanej Warszawie- opowiadanie ,, Pożegnanie z Marią”. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 2, kl. 2c „Zbrodnia i kara” – wprowadzenie do lektury. Lekcja 3, kl. 2d „Kordian” – podsumowanie wiadomości. Lekcja 4, kl. 1a Filozofia w ujęciu Horacego. Lekcja 6, kl. 1c Średniowieczny motyw danse macabre. r. (poniedziałek) mgr Beata Kita III c Temat: Świat obozu koncentracyjnego w opowiadaniu ,,Proszę państwa do gazu”. III c Temat: Obozowa codzienność w opowiadaniu ,,U nas w Auschwitzu”. mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, kl. 1c pr Kategorie kultury średniowiecznej. 2c pr Styl urzędowy. 2d pr Nawiązania do ballad. Lekcja 2, pr kl. 1c, 2c, 2d Ćwiczenia maturalne. Lekcja 3, kl. 3a Wprowadzenie do epoki Młodej Polski. Lekcja 4, kl. 1c Konflikt władzy świeckiej i duchownej. Lekcja 5, kl. 1c Żywot świętego Franciszka z Asyżu. Lekcja 6, kl. 2c „Lalka” – podsumowanie wiadomości. Lekcja 7, kl. 4a Literatura wojenna – sprawdzian wiadomości. Lekcja 8, kl. 4a Nieludzki świat sowieckich łagrów – „Inny świat”. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj 2b W świecie ballad romantycznych. 2d Dlaczego Kordian nie zdołał wykonać planu zabicia cara? 1a Ćwiczenia maturalne. 1a Dialogi z tradycją. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj 3a Pozytywizm – powtórzenie wiadomości. 2d Tematyka Prologu i Przygotowania. 1c Historiografia polskiego średniowiecza – „Kronika polska” Galla Anonima. 2b Oda – dialog z tradycją ( „Do Radości”). 2c Idealiści w „Lalce”. r. (środa) mgr Beata Kita kl. III c Temat: ,,Medaliony” Z. Nałkowskiej jako wstrząsające oskarżenie zbrodni hitlerowskich. mgr Joanna Łapaj 1a W świecie rzymskich bogów. 1a Motyw „non omnis moriar” w twórczości Horacego. 2a „Pan Tadeusz” – sprawdzian wiadomości. 2c Obraz społeczeństwa polskiego w „Lalce”. 3a Topos miejsc i wartości artystyczne w powieści. 2d Kordian w poszukiwaniu sensu życia. 2b „Stare” i „nowe” w „Odzie do młodości”. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj 2c Jak zdobyć kobietę? Interpretacja fragmentów. 2d Czym jest „jaskółczy niepokój” Kordiana? 1a Herodot czytany przez Kapuścińskiego. 1c Roland – wzór średniowiecznego rycerza. r. (poniedziałek) mgr Beata Kita kl. III c Temat: Powojenny niepokój w twórczości T. Różewicza-,,Ocalony” i ,,Lament”. kl. III c Temat: Czytanie ze zrozumieniem. mgr Joanna Łapaj 1c, 2c, 2d j. polski poziom rozszerzony : Ćwiczenia maturalne. 1c Jan Twardowski „Malowani święci”. 2c Miłość Wokulskiego. 2d Romantyczny mit Słowian. 3A „Zbrodnia i kara” – test wiadomości. 1c Miłość Matki do Syna – „Lament świętokrzyski”. 1c Asceza – „Legenda o św. Aleksym”. 2c Biografia Stanisława Wokulskiego. 4a Zofia Nałkowska o wojnie. 4a „Inny świat” Gustawa Herlinga – Grudzińskiego r. (piątek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, kl. 2b Temat: Romantyzm-wprowadzenie do epoki. Lekcja 4, kl. 2d Temat: „Kordian”-wprowadzenie do lektury. Lekcja 5,kl. 2A Temat: Dramatyczna biografia Jacka Soplicy. Lekcja 6, kl. 2a Temat: Koncertowa lekcja dziejów narodowych. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 3 kl. 3a Temat: Prawda rozumu wobec prawdy wiary. Lekcja 4 kl. 2d Temat: Ćwiczenia maturalne. Lekcja 5, kl. 1c Temat: Starożytność-sprawdzian wiadomości. Lekcja 6, kl. 2b Temat: Oświecenie-sprawdzian wiadomości. Lekcja 7, kl. 2c Temat: „Lalka”-przebieg zdarzeń w powieści. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj 2 lekcja kl. 2c Temat: Świat przedstawiony „Lalki” B. Prusa. 3 lekcja kl. 2d Temat: „Pan Tadeusz”-tematyka i cel napisania utworu. 4 lekcja kl. 1a Temat: „Antygona”-test wiadomości. 6 lekcja kl. 1c Temat: „Bogurodzica”-najstarsza polska pieśń religijna. r. (poniedziałek) mgr Joanna Łapaj 1 lekcja p. rozsz. kl. 1c Temat: Filozofia Platona. 2 c Temat: Kwestia kobieca w literaturze pozytywistycznej. 2d Temat: Antynomie miłości romantycznej. 2 lekcja p. rozsz. kl. 1c Temat: Analiza tekstu filozoficznego. 2c Temat: Styl dziennikarsko-publicystyczny. 2d Temat: Miłość romantyczna. 3 lekcja kl. 3a Temat: Polemika z ideami pozytywizmu w „Zbrodni i karze”. 4 lekcja kl. 1c Temat: Tysiąc lat kultury średniowiecza. 5 lekcja kl. 1c Temat: Filozofia średniowiecza. 6 lekcja kl. 2c Temat: „Lalka”-o czym to powieść? 7 lekcja kl. 4a Temat: Opowiadania T. Borowskiego – sprawdzian wiadomości. 8 lekcja kl. 4a Temat: Zofia Nałkowska o wojnie. mgr Beata Kita III c Temat: Poeta pokolenia apokalipsy spełnionej-K. K. Baczyński. III c Temat: Poeta czasów wojny-Tadeusz Gajcy. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, kl. II B Temat: Powtórzenie wiadomości z oświecenia. Lekcja 4, kl. II D Temat: Soplicowo – centrum polskości. Lekcja 5, kl. II A Temat: Soplicowo – centrum polskości. Lekcja 6, kl. II A Temat: Pamiątki historii we dworze Soplicy. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 3, kl. 3A Temat: „Zbrodnia i kara”-wprowadzenie do lektury. Lekcja 4, kl. 2D Temat: Analiza i interpretacja „Pieśni Wajdeloty”. Lekcja 5, kl. 1C Temat: Antyk-powtórzenie wiadomości. Lekcja 6, kl. 2B Temat: Publicystyka polskiego oświecenia. Lekcja 7, kl. 2C Temat: O powstaniu inaczej-”Gloria victis”. r. (środa) mgr Beata Kita kl. III c Temat: Katastrofizm w poezji Czechowicza. mgr Joanna Łapaj Lekcja 1 kl. I A Temat: „Antygona”-tragedia wzorcowa. Lekcja 2, kl. I A Temat: Czy trzeba być winnym, by ponieść karę? Lekcja 3, kl. II A Temat: Ojczyzna jako raj utracony. Lekcja 4, kl. II C Temat: Kwestia żydowska w literaturze pozytywistycznej. Lekcja 5, KL. III A Temat: „Lalka”-sprawdzian wiadomości. Lekcja 6, kl. II D Temat: „Konrad Wallenrod”-ocena bohatera. Lekcja 7, kl. II B Temat: „Powrót posła” – wprowadzenie do lektury. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 2, kl. 2C Temat: Miłość w pozytywizmie – „Kamizelka”. Lekcja 3, kl. 2D Temat: „Konrad Wallenrod” – tematyka utworu. Lekcja 4, kl. IA Temat: Rodowód teatru greckiego. Lekcja 6, kl. IC Temat: Filozofia w ujęciu Horacego, r. (poniedziałek) mgr Beata Kita kl. III c Temat: Słowa klucze w ,,Ferdydurke” W. Gombrowicza. kl. III c Temat: Groteskowi bohaterowie ,,Ferdydurke” W. Gombrowicza. mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, C r Temat: „Eneida” Wergiliusza. 2 C r Temat: Podstawowe elementy dyskusji. 2 D r Temat: Romantyzm – wielkie stulecie Polaków. Lekcja 2, kl. 1 C r Temat: Heroizm i miłość w „Eneidzie”. 2 C r Temat: Analiza i interpretacja – „W Weronie” C. K. Norwid. 2 D r Temat: Poezja romantyczna wobec klasycznej. Lekcja 3, kl. 3A Temat: „Lalka”-podsumowanie wiadomości. Lekcja 4, kl. IC Temat: W świecie rzymskich bogów. Lekcja 5, kl. IC Temat: Motyw „non omnis moriar” w twórczości Horacego. Lekcja 6, kl. II C Temat: Romantyzm – sprawdzian wiadomości. Lekcja 7, 8 kl. IVA Temat: W kamiennym świecie obozu koncentracyjnego – „Opowiadania” T. Borowskiego. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, kl. II B Temat: Oświeceniowy sentymentalizm. Lekcja 4, kl. II D Temat: Sonety krymskie – interpretacja. Lekcja 5, kl. II A Temat: Pisemny sprawdzian wiadomości z III cz. „Dziadów” A. Mickiewicza. Lekcja 6, kl. II A Temat: Filozofia C. K. Norwida. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 4, kl. II D Temat: Sonety krymskie, czyli Wschód w miniaturze. Lekcja 5, kl. I C Temat: Herodot czytany przez Kapuścińskiego. Lekcja 6, kl. II B Temat: Hymn młodych patriotów – „Hymn do miłości ojczyzny”. Lekcja 7, kl. II C Temat: Powieści pozytywistyczne – rodzaje i cechy. r. (środa) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, kl. I A Temat: O eposie przygodowym -”Odyseja”. Lekcja 2, kl. I A Temat: Sztuka pięknej wymowy – ”Retoryka” Arystotelesa. Lekcja 3, kl. II A Temat: „Faust”-dramat o klęsce rozumu. Lekcja 4, kl. II C Temat: Poezja „czasów niepoetyckich”. Lekcja 6, kl. II D Temat: Sonety krymskie, czyli Wschód w miniaturze. Lekcja 7, kl. II B Temat: Stylizacja językowa – ”Monachomachia” I. Krasickiego. mgr Beata Kita klasa III C Temat: Wprowadzenie do lektury ,,Ferdydurke” W. Gombrowicza. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 2, kl. II C Temat: Wiek pary i elektryczności. Lekcja 3, kl. II D Temat: Nowoczesna poetyka w lirykach lozańskich. Lekcja 4, kl. I A Temat: Walka i wojna w „Iliadzie”. Lekcja 6, kl. I C Temat: „Antygona”-charakterystyka bohaterów tragedii. r. (poniedziałek) mgr Beata Kita klasa III C Temat: „Sklepy cynamonowe” B. Schulza jako dziwny pamiętnik. Temat: Groteskowy opis człowieka w opowiadaniu ,,Sierpień” Schulza. mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, j. polski na poziomie rozsz. ( kl. 1c, 2c, 2d) Temat: Rozprawka problemowa. Lekcja 2, j. polski na poziomie rozsz. ( kl. 1c, 2c, 2d) Temat: Interpretacja porównawcza. Lekcja 4, kl. I C Temat: „Antygona”-tragedia wzorcowa. Lekcja 5, kl. I C Temat: Czy trzeba być winnym, by ponieść karę? Lekcja 6, kl. II C Temat: „Nie-Boska komedia” – sprawdzian wiadomości. Lekcja 7 kl. IV A Temat: Powojenny niepokój w twórczości Tadeusza Różewicza. Lekcja 8, kl. IV A Temat: Katastrofizm w poezji Józefa Czechowicza. r. (piątek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1, kl. 2 B Temat: Bajki oświeceniowe. Lekcja 3, kl. II C (godz. wychowawcza) Temat: Moje wady i zalety. Samoocena. Lekcja 4, kl. II D Temat: „Faust”-dramat o klęsce rozumu. Lekcja 5, kl. II A Temat: Rosja i jej mieszkańcy w „Dziadach” A. Mickiewicza. Lekcja 6, kl. II A Temat: „Dziady”- sens i przesłanie dramatu. r. (czwartek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 4, kl. II D Temat: Powieść w listach. Lekcja 6, kl. II B Temat: Satyry I. Krasickiego – „Żona modna”. Lekcja 7, kl. II C Temat: Powtórzenie wiadomości z romantyzmu. r. (środa) mgr Joanna Łapaj Lekcja 3, kl. II A Temat: Rosja i jej mieszkańcy w „Dziadach” A. Mickiewicza. Lekcja 4, kl. II C Temat: Filozofia Cypriana Kamila Norwida. Lekcja 6, kl. II D Temat: Młody Werter cierpi. Lekcja 7, kl. II B, Temat: Mistrzostwo satyry „Do króla”. r. (wtorek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 2, kl. II C Temat: „Nie-Boska komedia” – podsumowanie wiadomości. Lekcja 3, kl. II D Temat: Romantyczna miłość – ”Cierpienia młodego Wertera”. r. (poniedziałek) mgr Joanna Łapaj Lekcja 1 poziom rozszerzony (kl. 1c, 2c, 2d) : Interpretacja porównawcza. Lekcja 2 poziom rozszerzony (kl. 1c,2c,2d): Konteksty i nawiązania. – Władysław Broniewski „Ballady i romanse”. Lekcja 6, kl. 2c : W przededniu końca świata. Tytuł: Dziady cz. III Autor: Adam Mickiewicz Czas i miejsce powstania: wiosna 1832r. w Dreźnie (stąd Dziady drezdeńskie), wydana w IV tomie Poezji w październiku 1832r. w Paryżu Czas i miejsce akcji: Początek akcji: 1listopada 1823r. Wilno, ul. Ostrobramska, cela w klasztorze Bazylianów (Prolog) Koniec akcji: 1 listopada 1824r. noc Dziadów, cmentarz (ostatnia scena) Prolog i ostatnia scena spinają cały utwór w klamrę. Polifoniczny rytm zdarzeń – jednoczesne rozgrywanie się wydarzeń, dziejących się w różnych przyczynowo-skutkowy został zastąpiony polifonią zdarzeń, ich wzajemnym przenikaniem się i nakładaniem. Prolog i scena IX – 1 listopada 1832r. (Wszystkich Świętych) scena I, II, III – Wigilia Świąt Bożego Narodzenia scena IV – tj II (scena IV powiązana z VI) scena V – kontynuacja III scena VII – VIII grudzień 1823r. Miejsce akcji: więzienie, okolice Lwowa, Warszawa, cela księdza Piotra, pałac Senatora Nowosilcowa w Wilnie (koszmary przenoszą nas do pałacu carskiego Mikołaja I), cmentarz a także droga do Rosji i Petersburg (Ustęp, 1824r.) Geneza III cz. Dziadów: Mickiewicz do Lewelewa w maju 1832r. o Dziadach cz. III napisał: …”To dzieło uważam jako kontynuację wojny, którą teraz kiedy miecze schowane dalej trzeba piórami prowadzić„… Utwór został zadedykowany przyjaciołom z okresu wileńsko-kowieńskiego: Jan Sobolewski, Feliks Kółakowski, Cyprian Daszkiewicz. Powstał aby ocalić od zapomnienia tych, którzy już wcześniej byli prześladowani i stracili życie w obronie ojczyzny. Dotyczy prześladowań młodzieży w Wilnie. Autor chce wskazać, że nie tylko powstańcy walczyli o obronę kraju, walczono już wcześniej. Utwór jest hołdem dla młodych bojowników, którzy walczyli o wolność kraju i jednocześnie zapowiedzią kontynuowania walki. Autor nadał przyczynom upadku powstania sens metafizyczny ale mimo wszystko budzący nadzieję. Można odnieść wrażenie, że Mickiewicz usprawiedliwia się, że nie walczył w powstaniu listopadowym. W kwietniu 1831r. opuścił Włochy i przez Paryż udał się do Wielkopolski. Nie udało mu się jednak przekroczyć granicy dzielącej zabór pruski od rosyjskiego. Zarzucano mu, że sprzeniewierzył się ideałom i udał się na emigrację. Mesjanizm – wiara, że Polska jest Chrystusem narodów. Pojawia się w przedmowie i później w samym utworze. Bohaterowie III cz. Dziadów: Postacie historyczne: Członkowie Towarzystwa Filomatów i Filaretów: Tomasz Zan Ignacy Domejko = Żegota Adolf Januszkiewicz Jakub Jagiełło Antoni Frejend Feliks Kółakowski Adam Suzin Jan Sobolewski Onufry Pietraszkiewicz = Jacek Wierni carowi: Senator Nowosilcow Doktor = August Bécu – ojczym Leon Bajkow Wacław Pelikan Postacie fikcyjne: duchy dobre i złe, czyli aniołowie i diabły Konrad – poeta i więzień zamknięty w klasztorze Bazylianów w celi, w prologu Gustaw (załamany kochanek z Dziadów staje się Konradem (buntownikiem) a w Ustępie Konrad przemienia się w Pielgrzyma (pokornego zesłańca) Ksiądz Piotr – bernardyn pełniący obowiązki więziennego kapelana w Wilnie, opiekuje się więźniami Struktura dramatu Dziady cz. III: Prolog (1 listopad 1823r.) Akt I Scena I Scena więzienna (24 grudzień 1823r.) Scena II Wielka Improwizacja Scena III Egzorcyzmy Scena IV Widzenie Ewy (dom wiejski pod Lwowem) Scena V Widzenie księdza Piotra Scena VI Sen Senatora Scena VII Salon warszawski Scena VIII Pan Senator (bal) Scena IX Noc Dziadów Dziadów części III ustęp Droga do Rosji Przedmieścia stolicy Petersburg Pomnik Piotra Wielkiego Przegląd wojska Oleszkiewicz (dzień przed powodzią petersburską 1824) Do przyjaciół Moskali Streszczenie: Prolog – Wilno, cela w klasztorze Bazylianów przerobionym na więzienie, 1 listopada 1823r. Osoby: Więzień, Anioł Stróż, Duchy nocne, Aniołowie, Duch Kończy się noc. Więzień śpi niespokojnie, gdyż duchy walczą o niego między sobą. Bohater pisze po łacinie węglem na ścianie słowa: Gustaw zmarł 1 listopada 1823r. Tu narodził się Konrad 1 listopada 1823r. Akt I Scena I. Scena więzienna – Więzienny korytarz, cela Konrada we wieczór wigilijny. Osoby: Jakub, Adolf, Żegota, Konrad, Ksiądz Lwowicz, Sobolewski, Frejend, Tomasz, Feliks Kółakowski, Suzin, Jacek, Józef, Jankowski oraz Kapral. Spotkanie więźniów w celi Konrada dzięki życzliwości kaprala (Polak). Opowiadanie o warunkach panujących we więzieniu. Jan Sobolewski opisuje odjazd młodzieży wywożonej na Syberię. Żegota cytuje bajkę o diable, który chcąc zniszczyć ziarno zakopał je w ziemi. Więźniowie śpiewają pieśń z refrenem Konrada o zemście. Więźniowie uchodzą do cel. Scena II. Wielka Improwizacja – Osoby: Konrad i duchy Konrad rozmawia z Bogiem, który mu nie odpowiada, więc zaczyna bluźnić, wyzywając stwórcę na pojedynek. Konrada opętał diabeł, który nazywa Boga carem świata. Bohater omdlewa. Scena III. Egzorcyzmy Osoby: Kapral, Ksiądz Piotr, Więzień, Konrad, Duch, Aniołowie, Archaniołowie Kapral sprowadza ks. Piotra, który odprawia egzorcyzmy i wypędza diabła. Bunt Konrada zrodził się z miłości do narody. Scena IV. Widzenie Ewy – dom wiejski pod Lwowem. Osoby: Ewa, Marcelina, Aniołowie. Niewinna Ewa zasypia modląc się za prześladowanych litewskich uczniów, których car niszczy jak Herod. Odwiedzają ją anioły i plotą kwietny wianek. Przerywa widzenie w którym łączą się z Bogiem. Scena V. – Widzenie Księdza Piotra – cela księdza. Osoby: Ksiądz Piotr, Aniołowie Ks. Piotr ma wizję historii narodowych cierpień i objawia mu się ich sens. Dzieje Polski to lost Chrystusa. Naród umiera na krzyżu zaborów, a potem zmartwychwstanie, czyli odzyska wolność. Ma także widzenie młodego obrońcy wywiezionego na Syberię, noszącego mistyczne imię Czterdzieści i cztery. Scena VI. Sen senatora – sypialnia Senatora. Osoby: Senator, Diabły, Belzebub Diabły dręczą koszmarami senatora Nowosilcowa. Car wyróżnia senatora, zazdroszczą mu dworzanie, potem jednak przychodzi do przedpokoju i okazuje niezadowolenie, z czego szydzą dworzanie, gdyż Nowosilcow wypadł z łaski i nie może tego znieść. Scena VII. Salon warszawski Osoby: Zenon Niemojewski, Adolf, Hrabia, Francuz, Damy, Kamerdyner, Szambelan, kilku Polaków, Jenerał, Literaci, Oficer, Mistrz ceremonii, Panna, Wysocki W salonie są dwie grupy ludzi: kilku młodych ludzi i dwóch starych Polaków rozmawiających o prześladowaniach na Litwie oraz urzędnicy, damy, oficerowie, literaci, żałują że Nowosilcow wyjechał, gdyż nikt nie potrafił urządzać takich przyjęć jak on. Nagle młoda dama prosi o wysłuchanie opowieści o Cichowskim, który był długo torturowany (wykluczenie literata, opisać tę historię czy nie). Scena VIII. Pan Senator – mieszkanie Senatora w Wilnie. Osoby: Senator, Doktor, Szambelan, Lokaj, Sekretarz, Pelikan, Bajkow, Damy, Pani Rollison, Kmitowa, Panna, Ksiądz Piotr, Pni Gubernatorowa, pani Sowietnikowa, Pani Jenerałowa, Księżna Nowosilcow omawia bieżące sprawy tzn. 300 kijów Rollinsona. Nagle przychodzi pani Rollinson i prosi o widzenie z synem lub dopuszczenie do niego księdza Piotra. Senator udaje, że nic nie wie o chłopcu i odprawia starszą panią ale zatrzymuje księdza, który ostrzega ich przed karą. Rozpoczyna się bal. Wpada pani Rollinson, której syna wypchnięto przez okno. Słychać też grzmot, to piorun zabił Doktora. Goście uciekają, a Senator pozwala ks. Piotrowi iść do Rollinsona, który jeszcze żyje. Bernardyn mija Konrada prowadzonego na przesłuchanie, przepowiada mu daleką podróż i radzi odszukać mędrca. Scena IX Noc dziadów – cmentarz z widoczną kaplicą. Osoby: Guślarz, Kobieta, Widmo Na cmentarzu odbywa się obrzęd Dziadów. Kobieta i Guślarz widzą widma Doktora i Bajkowa. Guślarz bezskutecznie wzywa ducha kochanka Kobiety. O świcie rozpoznaje swego miłego wywożonego kobitkami na północ wśród zesłańców. Dziadów część III. Ustęp – Droga do Rosji Konrad jak Pielgrzym wyjeżdża do Petersburga, gdzie spotyka zapowiadanego przez księdza człowieka, wraz z którym ogląda pomnik – kaskadę tyraństwa (Pomnik Piotra Wielkiego). Później obserwujemy paradę wojskową, jako symbol porządku (Przegląd wojska) i słyszymy przepowiednię kary bożej – powodzi petersburskiej z 1824r. (Oleszkiewicz). Utwór kończy wiersz Do przyjaciół moskali w którym Mickiewicz pisze o swej poezji, że ona zrze i pali nie was, lecz wasze okowy. Postawa młodzieży polskiej wobec caratu w świetle Dziadów Scena I – Więźniowie udają się do celi Konrada, która przyległo do Kościoła. Nie będzie więc słychać rozmów więźniów bo jest msza. Spotkanie było możliwe dzięki zaprzyjaźnionemu kapralowi. Więźniowie opowiadają Żegocie (nowo przybyłemu więźniowi) o warunkach w więźniu, w ten sposób poznajemy realia przebywania w areszcie. Jedzenie jest obrzydliwe lub nie ma go wcale. Stosowano tortury, wielogodzinne przesłuchania, głodzenie, donosiciele, szpiedzy, tajne sądy i wyroki. Frejend szydzi z Tomasza, który wypowiada ważne kwestie. Tomasz prezentuje postawę prometejską. Postawa młodzieży – patriotyzm, odwaga, męstwo, altruizm. Jan relacjonuje wieści zza muru. Wspomina Janczewskiego, który został wysłany na Syberię. Z małego chłopca stał się mężczyzną, krzyczy odważnie: Jeszcze Polska nie zginęła. Dzieje Cichowskiego Scena VII Salon warszawski – Zebrani słuchają opowieści o Cichowskim, w tym czasie Szambelan wychodzi (nie chce słuchać.) O Cichowskim opowiada jego przyjaciel Adolf, który znał go jeszcze w dzieciństwie. Pamięta go jako przystojnego, młodego, żywego, dowcipnego człowieka, będącego duszą towarzystwa i kochającego dzieci. Znałem go będąc dzieckiem; – był on wtenczas młody,Żywy, dowcipny,wesól i sławny z urody;Był duszą towarzystwa; gdzie się tylko zjawił,Wszystkich opowiadaniem i żartami bawił;Lubił dzieci i często brał mię na kolana,U dzieci miał on tytuł „wesołego pana”.Pamiętam włosy jego, – nieraz ręce mojePlątałem w jasnych włosów kędzierzawe pamiętam, – musiał być wesoły, niewinny,Bo kiedy patrzył na nas, zdawał się dziecinny;I patrząc na nas, wabił nas do swej źrenicy,Patrząc nań, myśleliśmy, ześmy wtenczas miał się żenić; – pomnę, ze przynosiłDzieciom dary swej przyszłej i na ślub nas prosił. Cichowski niespodziewanie znika pewnego dnia. Władze oficjalnie stwierdziły, że utonął i na dowód tego pokazano żonie płaszcz znaleziony nad Wisłą, rzekomo należących do Cichowskiego. Kobieta rozpoznała jako płaszcz męża, zwłok jednak nie znaleziono. Po 3 latach, jednego z wieczorów kolumna więźniów przechodziła z więzienia do pałacu belwederskiego. Zapytani kim są wymienili swoje nazwiska, padło także nazwisko Cichowski, o czym nazajutrz powiadomiono jego żonę. Na wieść o tym żona rozpoczęła starania o uwolnienie męża. Zaczęła pisać listy, prosiła i błagała lecz nic to nie dawało. Minęły kolejne trzy lata, kiedy to mówiono na mieście, że Cichowski żyje i jest torturowany ale nie chce się przyznać. Przez wiele nocy nie dawano mu spać, karmiono śledziami i nie dawano mu pić, pojono opium, straszono, nic jednak nie wyjawił. Że mu przez wiele nocy spać nie dozwolano,Że karmiono śledziami i pić nie dawano;Że pojono opijum, nasyłano strachy,Larwy; że łoskotano w podeszwy, pod pachy – Niczego jednak nie osiągnęła. Jednak pewnego wieczoru do domu jego żony przyszli oficerowie, którzy przyprowadzili jej męża. Kazali podpisać dokumenty, że wrócił żywy z Belwederu, zabronili cokolwiek mówić i zniknęli. Adolf słysząc nowinę o powrocie przyjaciela pragnie go dowiedzieć, lecz nie może bo pod domem Cichowskiego stoi policja. Później jednak sam Cichowski go nie przyjmuje, gdyż jest zbyt słaby. W końcu spotyka przyjaciela, lecz go nie poznaje. Strasznie zmieniony, blady, niezdrowo otyły, pożółkły, z przerażenia chowa się w pokoju, unika ludzi i rozmów z nimi, jego oczy są przepełnione żalem i strachem. Utył, ale to była okropna otyłość:Wydęła go zła strawa i powietrza zgnilość;Policzki mu nabrzmiały, pożółkły i zbladły,W czole zmarszczki półwieku, włosy wszystkie spadły. Po miesiącu znowu spotyka Cichowskiego, liczy że będzie z nim lepiej, lecz nic się nie zmienia, Krzycząc zawsze dwa słowa: „Nic nie wiem, nie powiem!” . Adolf myślał, że Cichowski wszystko mu opowie, gdzie był, co widział, lecz on twierdzi, że już nie pamięta. Przeszłą niewolę lubią opiewać więźniowie;Myśliłem, że on ją nam najlepiej opowie,Wyda na jaw spod ziemi i spod straży zbirówDzieje swe, dzieje wszystkich Polski bohatyrów: –Bo teraz Polska żyje, kwitnie w ziemi cieniach,Jej dzieje na Sybirze, w twierdzach i cóż on na pytania moje odpowiedział?Że o swoich cierpieniach sam już nic nie wiedział,Nie pomniał. – Jego pamięć zapisana całaJak księga herkulańska pod ziemią sczerniała:Sam autor zmartwychwstały nie umie w niej czytać,Rzekł tylko: „Będę o to Pana Boga pytać,On to wszystko zapisał, wszystko mnie opowie”. Postać Cichowskiego jest tragiczna, to prawdziwy bohater. Człowiek cierpiący i ideał patrioty. Dramat romantycznego bohatera na podstawie Dziadów cz. III: W prologu poznajemy więźnia. Z uwagi na datę zaczyna rozmyślać o swoim życiu, zmiana zewnętrzna to zapis na ścianie i zmiana imienia. Przemienił się z romantycznego kochanka w bojownika, o sprawę narodową. Pojawiają się oniryczne momenty (duchy), wprowadzają elementy metafizyczne. Zastanawia się nad sensem wszechświata – rozmyślania egzystencjalne, kosmologiczny typ tych rozważań. Konrad będzie wolny pozornie, jest nieszczęśliwy bo będzie musiał wyjechać z ojczyzny. On jest poetą, a jego dzieło musi mieć odbiorców w narodzie. Będzie wolny ale nie będzie mógł jako poeta znaleźć słuchaczy, których ma zachęcić do walki. Końcowa wypowiedź ducha utwierdza go w przekonaniu, że ma siłę i dobrze robi, znajdzie na tyle siły aby walczyć o ojczyznę. Wystarczy aby dobra myśl zrodziła się w głowie, a zwycięstwo jest gwarantowane. To od nas zależy, czy myśl będzie kreatywna czy negatywna. Konrad jest poetą, mówi do ludzi, śpiewa im, ale nikt go nie rozumie. Czuje się wyjątkową postacią i dlatego ma świadomość, że nikt go nie rozumie. Ludzie odbierają poezją powierzchownie. Rezygnuje z ludzi jako złych odbiorów, zwraca się do Boga i natury, są to autorytety wyższe. Następnie zmiana formy na apostrofę do Boga i natury. Opisuje swoją twórczość, to jak powstają jego wiersze. Potem opowiada o ich charakterze, jest to poezja porywająca. Ma poczucie, że jest nieśmiertelny jako poeta. Uważa się za stworzenie doskonalsze od Boga, wyzywa Go. Jest bardzo zadowolony z własnej twórczości. Gardzi słuchaczami a nawet innymi twórcami, mędrcami i poetami. Stwierdza, że jest szczególny czas. Przywołuje motyw Samsona, który jest metaforyczną postacią prezentującą postawę altruistyczną. Jest łącznikiem pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Wskazuje na swoją miłość do ojczyzny, co prowadzi go do Boga. Chce zadziwić cały świat, prosi Boga o radę. Przyszedł mądry w doświadczenia wieków poprzednich, ma siłę która daje miłość. Przychodzi do Boga by prosić go o władzę nad duszami. Znowu czyni wyrzut Bogu, zarzuca mu bierność. Bóg mu jednak nie odpowiada, więc Konrad ironizuje i bluźni. Ludzi poznają Boga metodą nauki, empiryzmu. Mówi o nietrwałości, przemijalności, kruchości świata, jest to fragment pesymistyczny. Toczy się walka mocy złych i dobrych o duszę bohatera. Zmienność jego nastrojów zwraca uwagę na walkę wewnętrzną. Mówi o swojej nieszczęśliwej miłości, kiedy to nie wystąpił przeciwko Bogu, ale teraz występuje przeciw niemu bo chodzi o dobro całego narodu. Znowu pojawiają się myśli bluźniercze. Jest bohaterem, który cierpi za ojczyznę. Porównuje swoje cierpienie do cierpienia synowskiego, kiedy patrzy na torturowanego ojca. Bohater nie postępuje zgodnie z wiarą, lecz zgodnie z rozumem, jest zirytowany milczeniem i ignorancją Boga. Napięcie się wzmaga. Wyraźnie oskarża Boga, nazywa go diabłem, carem. Kończąc myśl Konrada byłoby to najgorsze bluźnierstwo, ma szansę na odkupienie. Nasz bohater przegrał – omdlewa. Jego zwycięstwo leży jednak w sferze ducha. Prezentuje postawę prometejską. Postawił na szali cenę życia wiecznego, w imię miłości do ojczyzny. Bóg zignorował Konrada, który przyjął postawę buntownika. Przeciwną postawą cechował się ks. Piotr, był pełen pokory i uniżoności. Wizja przyszłych losów Polski w Widzeniu ks. Piotra: Widzenie – scena metafizyczna. Car nazywany jest Herodem. Podobnie jak Herod zabijał dzieci, tak car zabijał młodzież, która była wiedziona różnymi drogami do więzienia. Oboje obawiali się ograniczenia swojej władzy. Zbawicielem określa cyfrę 44, która jest aluzją do Konrada. Gdy inni zostali straceni, on uszedł. Piłat zostaje przywołany w postaci Gola (nawiązanie do Kongresu Wiedeńskiego). Polska cierniowa korona, to korona na głowie cara. Droga krzyżowa to cierpienia Polaków poz zaborami. Polska jest jak Chrystus, cierpi i niesie ten krzyż. Cierpienie to ma spełnić pewną funkcję, inne narody Europy dzięki niemu się wyzwolę. Pojawia się mesjanizm, Polska mesjaszem narodów. Kolejną tragedią narodu polskiego było powstanie listopadowe, to aluzja do przebitego boku Jezusa. Emigranci mają prawo podejrzewać, że Bóg ich opuścił. Zapowiada zmartwychwstanie Polski. Nastąpi oczyszczenie Europy, odpuszczenie grzechów. Cały świat poprzez śmierć polskiego narodu zostanie oczyszczony. Mówi o wielkości przyszłej Polski. Wizja Polski jest bardzo optymistyczna. Obraz społeczeństwa polskiego w Dziadów cz. III: Sceny VII i I charakteryzują społeczeństwo polskie. Scena VII – Towarzystwo stolikowe, arystokracja i damy wielkiego tonu. Towarzystwo kosmopolityczne, mówią po francusku, rozmawiają o balach i przyjęciach. Są niezadowoleni ze złej organizacji balu, poruszają błahe tematy, obce są im sprawy narodowe. To, że siedzą prezentuje ich bierność. – Przy drzwiach stoją ludzie wyraźnie nastawieni patriotycznie, interesują się tym co dzieje się w kraju. Po skończonej rozmowie wychodzą, a domyślamy się, że wyjadą i będą czynnie działać. Stoją, więc są przygotowani do wyjścia i działania. Zdają sobie sprawę z tego jakie jest społeczeństwo, są zaangażowani w sprawy narodowe. Nasz naród jak lawa: z wierzchu zimna i twarda, sucha i plugawa lecz wewnętrznego ognia sto lat nie wyziębi Plwajmy na tę skorupę i zstąpmy do głębi. Spór o literaturę w utworze A. Mickiewicza: Wkrótce po zakończeniu opowieści o Cichowskim, młoda dama zadaje pytanie: dlaczego takich tematów jak sytuacja Cichowskiego literatura nie porusza? W odpowiedzi usłyszała, że tego typu opowieści nie leżą w charakterze narodu polskiego. Obecni w salonie to pseudodemokraci. Literatura musi przekazywać treści ważne, a nie zajmować się błahą tematyką. Należy pisać o sprawach teraźniejszych. Literatura musi oddawać nastroje społeczne, przedstawiać sprawy ważne i teraźniejsze. To poglądy na literaturę Mickiewicza i innych romantyków. Towarzystwo stolikowe to: Senator, Bajkow, Pelikan. Uznali zabory za doskonałą okazję, aby się wzbogacić. Pochlebiają Senatorowi Nowosilcowowi i walczą o jego względy. Zostali wyraźnie potępienie przez Mickiewicza. Celem Senatora jest być w łasce cara, przeżywa straszne męczarnie, gdy wydaje mu się, że wszyscy odwracają się od niego. Zakończenie – Kobieta prosi Guślarza, aby przywołał jej kochanka (zmienił imię i żyje), ale ten nie może przybyć. Bohater cierpi z powodu ojczyzny. Ma czarne znamię, które może oznaczać myśl samobójczą lub Mickiewicz opuszczający Wilno czuł się zdrajcą, gdyż podpisał dokument wierności carowi. Wielka Improwizacja – patriotyzm Konrada: Ja czuję nieśmiertelność, nieśmiertelność tworzę, Cóż ty większego mogłeś zrobić – Boże? Lecz jestem człowiek, i tam na ziemi me ciało kochałem tam, w ojczyźnie serce me zostało Dałeś mnie najkrótsze życie I najmocniejsze uczucie Jestem na ziemi sercem wielkim ludem z bratem Mam ja za sobą wojska i mocy i trony Jeśli ja będę bluźnierca Ja wydam Tobie krwawą bitwę niźli Szatan: On walczył na rozumy, ja wyzwę na serca. Ja cierpiał, kochał w mękach i miłości wzrosłem Kiedyś mnie wydarł osobiste szczęście Na własnej piersi ja skrwawiłem pięść Przeciw niebu ich nie wzniosłem. Nazywam się Milijon – bo za milijony kocham i ciepię katusze, Patrzę na ojczyznę biedną, Jak na ojca wplecionego w koło Czuję całego cierpienia narodu Jak matka czuję w łonie bole swego płodu Wiedź, że uczucie spali czego myśli nie złamie Ile krwi tylko ludzie widzą w mojej twarzy Tyle tylko z mych uczuć dostrzegana w mych pieśniach Tam zemsta: zemsta, zemsta za wroga z Bogiem i choćby bez Boga 3 W menu strony znajdziesz przyciski do poradników omawiających rodzaje rozprawek. Tutaj najważniejsze dane z “Informatora o egzaminie maturalnym” CKE z roku 2014/2015. [Link do Informatora w pdf na stronie CKE.] Rozprawka problemowa – matura podstawowa (PP) A Sformułowanie stanowiska wobec problemu podanego w poleceniu B Uzasadnienie stanowiska C Poprawność rzeczowa D Zamysł Kompozycyjny E Spójność lokalna F Styl tekstu G Poprawność językowa H Poprawność zapisu 6 Stanowisko jest adekwatne do problemu podanego w poleceniu 18 Uzasadnienie trafne, szerokie i pogłębione 4 Brak błędów rzeczowych 6 Kompozycja funkcjonalna 2 Pełna spójność wypowiedzi lub nieznaczne zaburzenia spójności 4 Styl stosowny 6 Brak błędów lub nieliczne błędy nierażące 4 Zapis w pełni poprawny lub nieliczne błędy nierażące. 12 Uzasadnienie trafne i szerokie 3 Stanowisko jest częściowo adekwatne do problemu podanego w poleceniu 8 Uzasadnienie trafne, ale wąskie 2 Nie więcej niż jeden błąd rzeczowy 3 Zaburzenia w funkcjonalności kompozycji 1 Znaczne zaburzenia spójności 2 Styl częściowo stosowny 3 Liczne błędy nierażące lub nieliczne błędy rażące 2 Liczne błędy nierażące lub nieliczne rażące 4 Uzasadnienie częściowe 0 Stanowisko nieadekwatne lub brak stanowiska 0 Brak uzasadnienia stanowiska 0 Błędy rzeczowe 0 Bral zamysłu kompozycyjnego 0 Wypowiedź niespójna 0 Styl niestosowny 0 Liczne błędy rażące 0 Liczne błędy rażące UWAGA Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli w kategorii A praca uzyska 3 punkty, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli praca składa się z mniej niż 250 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C. Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów. Więcej o kryteriach oceny rozprawki z Informatora CKE Objaśnienia dotyczące kryteriów oceny rozprawki A. Sformułowanie stanowiska (np. w postaci tezy lub hipotezy). Zdający powinien zrozumieć problem postawiony w poleceniu i sformułować stanowisko będące rozwiązaniem problemu. Stanowisko jest oceniane ze względu na to, czy jest udaną próbą rozwiązania problemu. Adekwatność to odpowiedniość (zgodność, współmierność) stanowiska i problemu (zdający może się zgodzić, nie zgodzić, zachować postawę ambiwalentną wobec istoty problemu). Sformułowanie stanowiska będącego częściowo udaną próbą rozwiązania problemu jest skutkiem niepełnego zrozumienia problemu lub niepełnego zrozumienia tekstu. Wypowiedź argumentacyjna, w której brak stanowiska, może zawierać jedynie streszczenie tekstu, biografię autora itp. lub rozwijać myśli niezwiązane z poleceniem. Sformułowanie stanowiska nie musi stanowić wyodrębnionej części rozprawki. B. Uzasadnienie stanowiska jest oceniane ze względu na to, czy jest trafne, czy jest szerokie i czy jest pogłębione. Uzasadnienie nie musi być graficznie wyodrębnioną częścią rozprawki. Uzasadnienie pogłębione to uzasadnienie, w którym zdający wnikliwie odniósł się w rozwinięciu do wszystkich elementów polecenia. Uzasadnienie trafne zawiera logicznie poprawne argumenty (czyli stwierdzenia poparte przykładami) za przyjętym rozwiązaniem problemu. Szerokość uzasadnienia ocenia się na podstawie tego, czy zdający w swojej wypowiedzi odniósł się do wszystkich elementów wskazanych w poleceniu. Uzasadnienie jest szerokie, jeśli zdający trafnie odniósł się do wszystkich elementów wskazanych w poleceniu. Uzasadnienie jest wąskie, jeśli zdający trafnie odniósł się tylko do niektórych elementów wskazanych w poleceniu (np. nie odniósł się do podanego w zadaniu tekstu lub nie przywołał innego tekstu kultury). Uzasadnienie jest częściowe, jeżeli (a) niektórych argumentów nie można uznać za logicznie poprawne wobec przyjętego stanowiska lub (b) niektóre argumenty są niepoparte przykładami, lub (c) niektóre argumenty są wzajemnie sprzeczne. Wypowiedź argumentacyjna, w której brak uzasadnienia, nie zawiera logicznie poprawnych argumentów za przyjętym rozwiązaniem problemu lub rozwija myśli niezwiązane ze stanowiskiem. C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach własnych lub datach) niewpływające na uzasadnienie stanowiska wobec problemu uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe. Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający, oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego. D. Kompozycja oceniana jest ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowanie tekstu zgodnie z gatunkiem wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście zostały wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy oraz akapity niezbędne dla jasnego przedstawienia stanowiska i uzasadniających je argumentów, a także czy wyodrębnione części i akapity są logicznie oraz konsekwentnie uporządkowane (bez luk i zbędnych powtórzeń). Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna. E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi, znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok luźnych myśli, skojarzeń). F. Styl tekstu ocenia się ze względu na stosowność. Styl uznaje się za stosowny, jeśli zachowana jest zasada decorum (dobór środków językowych jest celowy i adekwatny do wybranego przez ucznia gatunku wypowiedzi, sytuacji egzaminacyjnej, tematu i intencji wypowiedzi oraz odmiany pisanej języka). Dopuszczalne są drobne, sporadyczne odstępstwa od stosowności. Styl częściowo stosowny dotyczy wypowiedzi, w której zdający niefunkcjonalnie łączy różne style, nie kontroluje jednolitości stylu, np. w wypowiedzi pojawiają się wyrazy i konstrukcje z języka potocznego, nieoficjalnego, wtręty ze stylu urzędowego, nadmierna metaforyka. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne. Styl jest niestosowny, jeśli wypowiedź zawiera np. wulgaryzmy lub ma charakter obraźliwy. Styl wypracowania nie musi być zgodny z upodobaniami stylistycznymi egzaminatora. G. Poprawność językowa oceniana jest ze względu na liczbę i wagę błędów składniowych, leksykalnych, słowotwórczych, frazeologicznych, fleksyjnych i stylistycznych. Błąd stylistyczny to konstrukcja zgodna z normą językową, ale niewłaściwa w sytuacji, w której powstaje tekst, oraz nieodpowiednia dla stylu, w jakim tekst jest pisany, np. udziwniona metafora, niefunkcjonalny kolokwializm, wulgaryzm, nieuzasadnione powtórzenie leksykalne lub składniowe. Błędów logicznych nie uznaje się za błędy stylistyczne. H. Poprawność zapisu ocenia się ze względu na liczbę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (szacowaną odpowiednio do objętości tekstu) oraz ich wagę (błędy rażące i nierażące). Za błąd rażący uznaje się błąd, który polega na naruszeniu ogólnej reguły ortograficznej lub interpunkcyjnej w zapisie słów lub fraz o wysokiej frekwencji. Ewentualne wątpliwości rozstrzygają ustalenia Rady Języka Polskiego i klasyfikacja błędów interpunkcyjnych Jerzego Podrackiego. Plansze poglądowe Rozprawka na 100%Rozprawka na 100%Rozprawka poniżej 50%Rozprawka poniżej 50%Dyskwalifikacja Cele i wymagania (objętość co najmniej 250 wyrazów, podział trójdzielny): Postawienie tezy. Analiza fragmentu w arkuszu – ARGUMENT 1; Odniesienie do całości lektury, z której pochodzi fragment – ARGUMENT 2 (to polecenie może pojawić się tylko w odniesieniu do lektur z gwiazdką – obowiązkowych: zobacz spis lektur Odniesienie do innych lub innego dzieła kultury – ARGUMENT 3 i 4. Zrealizowano wszystkie. Cele i wymagania (objętość co najmniej 250 wyrazów, podział trójdzielny): Pstawienie tezy. Analiza fragmentu w arkuszu – ARGUMENT 1; Odniesienie do innych lub innego dzieła kultury – ARGUMENT 2 i 3. Zrealizowano wszystkie. Cele i wymagania (objętość co najmniej 250 wyrazów, podział trójdzielny): Postawienie tezy. Analiza fragmentu w arkuszu – ARGUMENT 1; Odniesienie do całości lektury, z której pochodzi fragment – ARGUMENT 2; Odniesienie do innych lub innego dzieła kultury – ARGUMENT 3 i 4. Zrealizowano pierwsze i drugie. Cele i wymagania (objętość co najmniej 250 wyrazów, podział trójdzielny): Postawienie tezy. Analiza fragmentu w arkuszu – ARGUMENT 1; Odniesienie do całości lektury, z której pochodzi fragment – ARGUMENT 2; Odniesienie do innych lub innego dzieła kultury – ARGUMENT 3 i 4. Zrealizowano trzecie. Cele i wymagania (objętość co najmniej 250 wyrazów, podział trójdzielny): Postawienie tezy. Analiza fragmentu w arkuszu – ARGUMENT 1; Odniesienie do całości lektury, z której pochodzi fragment – ARGUMENT 2; Odniesienie do innych lub innego dzieła kultury – ARGUMENT 3 i 4. Nie zrealizowano żadnego. Uzyskanie maksymalnej liczby punktów w kategoriach ABC daje gwarancję zdania matury na 100%, jeśli pozostałe kategorie D-H też będą na 100%. Oznaczenia: T – teza i nawiązania do niej; A1, A2, A3, A4 – argumenty; A, B, C – kategorie punktowania, kryteria oceniania. Rozprawka interpretacja utworu poetyckiego – matura podstawowa (PP) A Koncepcja interpretacyjna B Uzasadnienie tezy interpretacyjnej C Poprawność rzeczowa D Zamysł Kompozycyjny E Spójność lokalna F Styl tekstu G Poprawność językowa H Poprawność zapisu 9 Koncepcja niesprzeczna z utworem, spójna i obejmująca sensy niedosłowne 15 Uzasadnienie trafne i pogłębione 4 Brak błędów rzeczowych 6 Kompozycja funkcjonalna 2 Pełna spójność wypowiedzi lub nieznaczne zaburzenia spójności 4 Styl stosowny 6 Brak błędów lub nieliczne błędy nierażące 4 Zapis w pełni poprawny lub nieliczne błędy nierażące. 6 Koncepcja niesprzeczna z utworem, ale niespójna i/lub obejmująca w większości znaczenia dosłowne 10 Uzasadnienie trafne, ale niepogłębione 2 Nie więcej niż jeden błąd rzeczowy 3 Zaburzenia funkcjonalności kompozycji 1 Znaczne zaburzenia spójności 2 Styl częściowo stosowny 3 Liczne błędy nierażące lub nieliczne błędy rażące 2 Liczne błędy nierażące lub nieliczne rażące 3 Koncepcja częściowo sprzeczna z utworem 5 0 Brak koncepcji lub koncepcja całkowicie sprzeczna z utworem 0 Brak trafnych argumentów uzasadniających interpretację 0 Błędy rzeczowe 0 Bral zamysłu kompozycyjnego 0 Wypowiedź niespójna 0 Styl niestosowny 0 Liczne błędy rażące 0 Liczne błędy rażące UWAGA Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli w kategorii A praca uzyska 3 punkty, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli praca składa się z mniej niż 250 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C. Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów. Więcej o kryteriach oceny interpretacji utworu poetyckiego z Informatora CKE Objaśnienia dotyczące kryteriów oceny interpretacji utworu poetyckiego A. Koncepcja interpretacyjna jest efektem poszukiwania przez zdającego całościowego sensu utworu, tzn. jest pomysłem na jego odczytanie (wyrażonym np. w postaci tezy lub hipotezy interpretacyjnej). Ocenia się ją ze względu na to, czy jest niesprzeczna z utworem i czy jest spójna, a także czy zdający dociera do sensów niedosłownych interpretowanego utworu, czy czyta go jedynie na poziomie dosłownym. Koncepcja jest częściowo sprzeczna z utworem, jeśli jedynie we fragmentach (lub fragmencie) znajduje potwierdzenie w tekście. Koncepcja jest całkowicie sprzeczna z utworem, jeśli nawet we fragmentach (lub fragmencie) nie znajduje potwierdzenia w tekście. Koncepcja jest spójna, gdy obejmuje i łączy w całość odszukane przez piszącego sensy utworu. Koncepcja jest niespójna, gdy jest fragmentaryczna, tzn. rekonstruuje pojedyncze sensy cząstkowe (np. z poszczególnych strof tekstu) bez wskazania całościowego sensu utworu, oraz gdy zawiera luźno powiązane, niepowiązane lub wzajemnie wykluczające się odczytania sensu utworu (niesprzeczne z interpretowanym utworem). Brak koncepcji to brak śladów poszukiwania sensu utworu (całościowego i/lub sensów cząstkowych) – praca nie jest interpretacją, a np. streszczeniem. Koncepcja interpretacyjna nie musi stanowić wyodrębnionej części pracy, może wynikać z jej całościowej wymowy. B. Uzasadnienie interpretacji jest oceniane ze względu na to, czy jest trafne i czy jest pogłębione. Uzasadnienie trafne zawiera wyłącznie powiązane z tekstem argumenty za odczytaniem sensu utworu. Argumenty muszą wynikać ze sfunkcjonalizowanej analizy, to znaczy wywodzić się z formy lub/i treści tekstu. Uzasadnienie jest częściowo trafne, jeśli w pracy – oprócz argumentów niepowiązanych z tekstem lub/i niewynikających ze sfunkcjonalizowanej analizy – został sformułowany przynajmniej jeden argument powiązany z tekstem i wynikający ze sfunkcjonalizowanej analizy. Uzasadnienie jest pogłębione, jeśli znajduje potwierdzenie nie tylko w tekście, ale także w kontekstach (np. biograficznym, historycznoliterackim, filozoficznym, kulturowym). Uczeń powinien choć częściowo rozwinąć przywołany kontekst, aby uzasadnić jego pojawienie się. Uzasadnienie jest niepogłębione, gdy zdający przywołuje argumenty tylko z tekstu albo tylko z kontekstu. Wszystkie argumenty muszą być sfunkcjonalizowane. C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach własnych lub datach) niewpływające na koncepcję interpretacyjną uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe. Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający, oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego. D. Kompozycja jest oceniana ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowanie tekstu zgodnie z wybranym przez ucznia gatunkiem wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście zostały wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy oraz akapity niezbędne dla jasnego przedstawienia koncepcji interpretacyjnej i uzasadniających ją argumentów, a także czy wyodrębnione części i akapity są logicznie oraz konsekwentnie uporządkowane (bez luk i zbędnych powtórzeń). Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna. E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi, znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok luźnych myśli, skojarzeń). F. Styl tekstu ocenia się ze względu na stosowność. Styl uznaje się za stosowny, jeśli zachowana jest zasada decorum (dobór środków językowych jest celowy i adekwatny do wybranego przez ucznia gatunku wypowiedzi, sytuacji egzaminacyjnej, tematu i intencji wypowiedzi oraz odmiany pisanej języka). Dopuszcza się drobne, sporadyczne odstępstwa od stosowności. Styl częściowo stosowny dotyczy wypowiedzi, w której zdający niefunkcjonalnie łączy różne style, nie kontroluje jednolitości stylu, np. w wypowiedzi pojawiają się wyrazy i konstrukcje z języka potocznego, nieoficjalnego, wtręty ze stylu urzędowego, nadmierna metaforyka. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne. Styl jest niestosowny, jeśli wypowiedź zawiera np. wulgaryzmy lub ma charakter obraźliwy. Styl wypracowania nie musi być zgodny z upodobaniami stylistycznymi egzaminatora. G. Poprawność językowa oceniana jest ze względu na liczbę i wagę błędów składniowych, leksykalnych, słowotwórczych, frazeologicznych, fleksyjnych i stylistycznych. Błąd stylistyczny to konstrukcja zgodna z normą językową, ale niewłaściwa w sytuacji, w której powstaje tekst, oraz nieodpowiednia dla stylu, w jakim tekst jest pisany, np. udziwniona metafora, niefunkcjonalny kolokwializm, wulgaryzm, nieuzasadnione powtórzenie leksykalne lub składniowe. Błędów logicznych nie uznaje się za błędy stylistyczne. H. Poprawność zapisu ocenia się ze względu na liczbę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (szacowaną odpowiednio do objętości tekstu) oraz ich wagę (błędy rażące i nierażące). Za błąd rażący uznaje się błąd, który polega na naruszeniu ogólnej reguły ortograficznej lub interpunkcyjnej w zapisie słów lub fraz o wysokiej frekwencji. Ewentualne wątpliwości rozstrzygają ustalenia Rady Języka Polskiego i klasyfikacja błędów interpunkcyjnych Jerzego Podrackiego. Rozprawka argumentacyjna – matura rozszerzona (PR) A Określenie problemu B Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu C Poprawność rzeczowa D Zamysł kompozycyjny E Spójność lokalna F Styl tekstu G Poprawność językowa H Poprawność zapisu 9 Określenie problemu zgodne z tekstem i pełne 9 Stanowisko adekwatne do tekstu i pełne 2 Brak błędów rzeczowych 6 Kompozycja funkcjonalna 2 Pełna spójność wypowiedzi lub nieznaczne zaburzenia spójności 4 Styl stosowny 4 Brak błędów lub nieliczne błędy nierażące 4 Zapis w pełni poprawny lub nieliczne błędy nierażące. 6 Określenie problemu zgodne z tekstem ale niepełne 6 Stanowisko adekwatne do tekstu, ale niepełne 3 Zaburzenia funkcjonalności kompozycji 1 Znaczne zaburzenia spójności 2 Styl częściowo stosowny 2 Liczne błędy nierażące lub nieliczne rażące 2 Liczne błędy nierażące lub nieliczne rażące 3 Stanowisko jest częściowo adekwatne do problemu podanego w poleceniu 3 Stanowisko częściowo adekwatne do tekstu 0 Brak określonego stanowiska lub problem niezgodny z tekstem 0 Brak stanowiska lub stanowisko nieadekwatne do tekstu 0 Jeden błąd rzeczowy lub więcej błędów rzeczowych 0 Brak zamysłu kompozycyjnego 0 Wypowiedź niespójna 0 Styl niestosowny 0 Liczne błędy rażące 0 Liczne błędy rażące UWAGA Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli w kategorii A praca uzyska 3 punkty, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli praca składa się z mniej niż 250 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C. Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów. Więcej o kryteriach oceny rozprawki argumentacyjnej z Informatora CKE Objaśnienia dotyczące oceny wypowiedzi argumentacyjnej A. Określenie problemu. Zdający powinien zrozumieć, jaki problem podejmuje autor w przedstawionym fragmencie tekstu oraz sformułować ten problem. Określenie problemu jest oceniane ze względu na to, czy jest zgodne z tekstem i czy jest pełne. Określenie problemu uważa się za pełne, jeśli praca zawiera zarówno odtworzenie problemu (np. w postaci pytania), jak i jego interpretację, czyli umieszczenie tego problemu w odpowiednim kontekście. Interpretacja problemu powinna być uzasadniona (np. wagę problemu można uzasadnić jego historycznymi uwarunkowaniami lub współczesnymi implikacjami). Określenie problemu uważa się za niepełne, jeśli praca nie zawiera interpretacji trafnie rozpoznanego problemu. Określenie problemu uważa się za częściowo zgodne z tekstem, jeśli zdający nie w pełni rozpoznaje problem główny lub wydobywa z tekstu tylko problem drugorzędny. B. Sformułowanie stanowiska zdającego wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu. Uczeń powinien omówić i ocenić rozwiązanie zaproponowane przez autora w przedstawionym tekście. Sformułowanie stanowiska zdającego wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu jest oceniane ze względu na to, czy jest adekwatne do tekstu i czy jest pełne. Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu częściowo adekwatne do tekstu zniekształca rozwiązanie proponowane przez autora. Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu uważa się za pełne, gdy zawiera ono odtworzenie rozwiązania przyjętego przez autora tekstu oraz trafne odwołania do innych tekstów kultury uzasadniające stanowisko zdającego. Sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu uważa się za niepełne, kiedy brak trafnego odwołania do innych tekstów kultury uzasadniających stanowisko zdającego. C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach własnych lub datach) niewpływające na sformułowanie stanowiska wobec rozwiązania przyjętego przez autora tekstu uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe. Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający, oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego. D. Kompozycja oceniana jest ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowanie tekstu zgodnie z wybranym przez zdającego gatunkiem wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście zostały wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy oraz akapity niezbędne dla jasnego sformułowania stanowiska i uzasadniających je argumentów, a także czy wyodrębnione części i akapity są logicznie i konsekwentnie uporządkowane (bez luk i zbędnych powtórzeń). Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna. Wagę zaburzenia funkcjonalności ocenia egzaminator na podstawie całości pracy (np. brak zakończenia w pracy, w której uczeń jasno rozwija swoją myśl, uznaje się za niewielkie zaburzenie, natomiast brak rozdzielenia interpretacji problemu od interpretacji rozwiązania lub podważenie w zakończeniu wcześniejszych wywodów – za znaczne zaburzenie). E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi, znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok luźnych myśli, skojarzeń). F. Styl tekstu ocenia się ze względu na stosowność. Styl uznaje się za stosowny, jeśli zachowana jest zasada decorum (dobór środków językowych jest celowy i adekwatny do wybranego przez ucznia gatunku wypowiedzi, sytuacji egzaminacyjnej, tematu i intencji wypowiedzi oraz odmiany pisanej języka). Dopuszcza się drobne, sporadyczne odstępstwa od stosowności. Styl częściowo stosowny dotyczy wypowiedzi, w której zdający niefunkcjonalnie łączy różne style, nie kontroluje jednolitości stylu, np. w wypowiedzi pojawiają się wyrazy i konstrukcje z języka potocznego, nieoficjalnego, wtręty ze stylu urzędowego, nadmierna metaforyka. Mieszanie różnych stylów wypowiedzi uznaje się za uzasadnione, jeśli jest funkcjonalne. Styl jest niestosowny, jeśli wypowiedź zawiera np. wulgaryzmy lub ma charakter obraźliwy. Styl wypracowania nie musi być zgodny z upodobaniami stylistycznymi egzaminatora. G. Poprawność językowa oceniana jest ze względu na liczbę i wagę błędów składniowych, leksykalnych, słowotwórczych, frazeologicznych, fleksyjnych i stylistycznych. Błąd stylistyczny to konstrukcja zgodna z normą językową, ale niewłaściwa w sytuacji, w której powstaje tekst, oraz nieodpowiednia dla stylu, w jakim tekst jest pisany, np. udziwniona metafora, niefunkcjonalny kolokwializm, wulgaryzm, nieuzasadnione powtórzenie leksykalne lub składniowe. Błędów logicznych nie uznaje się za błędy stylistyczne. H. Poprawność zapisu ocenia się ze względu na liczbę błędów ortograficznych i interpunkcyjnych (szacowaną odpowiednio do objętości tekstu) oraz ich wagę (błędy rażące i nierażące). Za błąd rażący uznaje się błąd, który polega na naruszeniu ogólnej reguły ortograficznej lub interpunkcyjnej w zapisie słów lub fraz o wysokiej frekwencji. Ewentualne wątpliwości rozstrzygają ustalenia Rady Języka Polskiego i klasyfikacja błędów interpunkcyjnych Jerzego Podrackiego. Rozprawka interpretacja porównawcza utworów poetyckich – matura rozszerzona (PR) A Koncepcja porównywania utworów B Uzasadnienie tezy interpretacyjnej C Poprawność rzeczowa D Zamysł kompozycyjny E Spójność lokalna F Styl tekstu G Poprawność językowa H Poprawność zapisu 6 Koncepcja niesprzeczna z utworami i spójna 12 Uzasadnienie trafne i pogłębione 2 Brak błędów rzeczowych 6 Kompozycja funkcjonalna 2 Pełna spójność wypowiedzi lub nieznaczne zaburzenia spójności 4 Styl stosowny 4 Brak błędów lub nieliczne błędy nierażące 4 Zapis w pełni poprawny lub nieliczne błędy nierażące. 4 Koncepcja niesprzeczna z utworami i częściowo spójna 8 Uzasadnienie trafne, ale niepogłębione 2 Styl częściowo stosowny 2 Liczne błędy nierażące lub nieliczne rażące 2 Liczne błędy nierażące lub nieliczne rażące 2 Koncepcja częściowo sprzeczna z utworami 4 Uzasadnienie częściowo trafne 3 Zaburzenia w funkcjonalności kompozycji 1 Znaczne zaburzenia spójności 0 Koncepcja sprzeczna z utworami lub brak koncepcji 0 Brak stanowiska lub stanowisko nieadekwatne do tekstu 0 Jeden błąd rzeczowy lub więcej błędów rzeczowych 0 Bral zamysłu kompozycyjnego 0 Wypowiedź niespójna 0 Styl niestosowny 0 Liczne błędy rażące 0 Liczne błędy rażące UWAGA Jeśli w kategorii A praca uzyska 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli w kategorii A praca uzyska 2 punkty, a w kategorii B – 0 punktów, egzaminator nie przyznaje punktów w pozostałych kategoriach. Jeśli praca składa się z mniej niż 250 słów, egzaminator przyznaje punkty tylko w kategoriach A, B i C. Pojawienie się rzeczowego błędu kardynalnego dyskwalifikuje pracę – zdający otrzymuje 0 punktów. Więcej o kryteriach oceny rozprawki porównującej dwa utwory poetyckie z Informatora CKE Objaśnienia dotyczące oceny interpretacji porównawczej A. Koncepcja interpretacji porównawczej jest efektem poszukiwania przez zdającego sensów wynikających z zestawienia tekstów i wymaga ustalenia pewnych obszarów porównania, w których szuka się podobieństw i/lub różnic między utworami, a następnie wyciąga z tego wnioski. Koncepcja jest oceniana ze względu na to, czy jest niesprzeczna z utworami i czy jest spójna. Koncepcja jest niesprzeczna z utworami, jeśli znajduje potwierdzenia w obu tekstach, przy czym porównywane obszary są dla tekstów trafne i istotne, a nie drugorzędne. Koncepcja jest częściowo sprzeczna z utworami, jeśli jedynie we fragmentach (lub fragmencie) znajduje potwierdzenie w tekstach lub porównywane obszary są dla tekstów drugorzędne. Koncepcja jest całkowicie sprzeczna z utworami, jeśli nawet we fragmentach (lub fragmencie) nie znajduje potwierdzenia w tekstach. Koncepcja jest spójna, gdy wypowiedź w sposób wystarczający dla uzasadnienia tezy/hipotezy interpretacyjnej obejmuje i łączy w całość sensy obu utworów. Koncepcja jest częściowo spójna, gdy wypowiedź obejmuje i łączy sensy obu utworów, ale w sposób niewystarczający dla uzasadnienia tezy/hipotezy interpretacyjnej. Koncepcja jest niespójna, gdy wypowiedź obejmuje sensy każdego tekstu, ale ich nie łączy (tzn. wypowiedź składa się z dwóch niepowiązanych ze sobą interpretacji). Brak koncepcji to brak wskazania zasady zestawienia utworów. B. Uzasadnienie interpretacji jest oceniane ze względu na to, czy jest trafne i czy jest pogłębione. Uzasadnienie trafne zawiera wyłącznie powiązane z tekstami argumenty na rzecz odczytania sensów wynikających z zestawienia utworów. Argumenty muszą wynikać ze sfunkcjonalizowanej analizy, to znaczy wywodzić się z formy lub/i treści tekstów. Uzasadnienie jest częściowo trafne, jeśli w pracy – oprócz argumentów niepowiązanych z tekstami lub/i niewynikających ze sfunkcjonalizowanej analizy – pojawi się przynajmniej jeden argument powiązany z tekstami i wynikający ze sfunkcjonalizowanej analizy. Uzasadnienie jest pogłębione, jeśli znajduje potwierdzenie nie tylko w tekstach, ale także w kontekstach (np. biograficznym, historycznoliterackim, filozoficznym, kulturowym). Zdający powinien choć częściowo rozwinąć przywołany kontekst, aby uzasadnić jego pojawienie się. Uzasadnienie jest niepogłębione, gdy wszystkie argumenty są sfunkcjonalizowane, ale zdający przywołał je tylko z tekstów albo tylko z kontekstów. C. Poprawność rzeczową ocenia się na podstawie liczby błędów rzeczowych. Pomyłki (np. w nazwach własnych lub datach) niewpływające na koncepcję interpretacyjną uważa się za usterki, a nie błędy rzeczowe. Błąd kardynalny to błąd rzeczowy świadczący o nieznajomości (1) tekstu kultury, do którego odwołuje się zdający, oraz (2) kontekstu interpretacyjnego przywołanego przez zdającego. D. Kompozycja oceniana jest ze względu na funkcjonalność segmentacji i uporządkowanie tekstu zgodnie z wybranym przez ucznia gatunkiem wypowiedzi. Należy wziąć pod uwagę, czy w tekście zostały wyodrębnione – językowo i graficznie – części pracy oraz akapity niezbędne dla jasnego przedstawienia koncepcji interpretacyjnej i uzasadniających ją argumentów, a także czy wyodrębnione części i akapity są logicznie oraz konsekwentnie uporządkowane (bez luk i zbędnych powtórzeń). Kompozycja jest funkcjonalna, jeśli podział tekstu na segmenty (części) i ich porządek (układ) są ściśle powiązane z porządkiem treści i realizowanymi w tekście funkcjami retorycznymi. Odejście od zasady trójdzielnej kompozycji nie jest błędem, jeśli segmentacja jest funkcjonalna. E. Spójność lokalną ocenia się na podstawie zgodności logicznej i gramatycznej między kolejnymi, znajdującymi się w bezpośrednim sąsiedztwie zdaniami w akapitach. Znaczne zaburzenia spójności wypowiedzi to np. akapity zbudowane z sekwencji zdań niepowiązanych ze sobą ani logicznie, ani gramatycznie (potok luźnych myśli, skojarzeń). Wolność to jedna z najważniejszych wartości w życiu zarówno pojedynczego człowieka, jak i całych społeczeństw. Każdy pragnie być wolny. Jak więc wytłumaczyć fakt, że od początku dziejów ludzkości, nie było chyba ani jednego momentu, kiedy w którymś miejscu na świecie nie dochodziłoby do ograniczania lub pozbawienia wolności jakiejś grupy ludzi, rasy lub narodu. Jako Polacy sami mamy w historii kilka momentów, kiedy nasz naród, nasz kraj był zniewolony. Najdłuższym takim okresem były oczywiście zabory, które trwały sto trzydzieści trzy lata. Wolność jako podstawa funkcjonowania jednostki w świecie niezależnie od czasów, była tematem wielu utworów literackich. Dlaczego wolność jest taka ważna i dlaczego tak trudno na nią zapracować? Czym jest i przede wszystkim, czym może być dla każdego z nas?Parafrazując Jana Kochanowskiego, można by powiedzieć, że wolność jest jak zdrowie. Kiedy człowiek może się nią cieszyć – nie docenia jej, nie korzysta z niej należycie, być może nawet ją lekceważy. Dopiero, kiedy wolność zostaje mu ograniczona lub w ogóle odebrana, wówczas zaczyna tęsknić za czasem, w którym mógł cieszyć się jej pełnią. W takiej sytuacji znalazł się bohater powyższego fragmentu, Gustaw. Jego niewola nie jest jednak czymś, na co zasłużył. Jest to uwięzienie polityczne, ponieważ Dziady cz. III Adama Mickiewicza w całości poświęcone są kwestii Polaków zesłanych na Syberię za różnoraką działalność konspiracyjną, antycarską. Należy przy tym zaznaczyć, że za takową działalność uznane mogło być wówczas uformowanie studenckiej grupy literackiej. Tak zresztą stało się w przypadku samego Adama Mickiewicza. Gustaw snuje refleksje na temat wolności i zniewolenia. Anioły podpowiadają mu, że jego uwięzienie było w zamyśle bożym, by mężczyzna w samotności osiągnął pewien poziom wtajemniczenia filozoficznego, by stał się wieszczem. Istotnie, Gustaw jest poetą, śpiewakiem – jak o sobie mówi. Anioły przepowiadają mu również rychłe uwolnienie. Mężczyzna jednak jest świadomy, że wolność już nigdy nie będzie miała dla niego takiego smaku, jaki miała przed uwięzieniem. Domyśla się, że jego uwolnienie będzie pozorne, że zostanie na wygnaniu, poza własną ojczyzną. Taka sytuacja szczególnie ciężka musi być dla poety, który w swojej twórczości ograniczony jest materią języka ojczystego. Gustaw porównuje to do instrumentu, którego mu nie odebrano, jednak zepsuto go tak, by mężczyzna nawet uwolniony, nie mógł być do końca sobą. Wolność więc urasta w tym przypadku do rangi posiadania przestrzeni życiowej, w której możemy realizować się jako ludzie. Innym dziełem, które porusza temat wolności, tudzież jej braku, są Kamienie na szaniec Aleksandra Kamińskiego. Jest to opowieść o naprawdę istniejących młodych chłopakach, którzy w czasie II wojny światowej działali w dywersji i sabotowali działania wojska i administracji niemieckiej. Byli to bardzo młodzi ludzie, którzy mimo swojego wieku i perspektyw na całe życie, jakie mieli po zakończeniu wojny, nie bali się wielokrotnie ryzykować życiem, byleby tylko utrudnić Niemcom okupację i ulżyć Polakom, pokrzepić ich serca i dodać im otuchy w ciemnym czasie zniewolenia hitlerowskiego. Chłopcy ci zapłacili niestety za swoją działalność, za chęć utrzymania swojej godności i prawa do decydowania osobie samych, najwyższą cenę, podobnych do nich były zresztą tysiące. Wolność była dla nich absolutnie najważniejsza. Wolność kraju, w którym żyli była istotniejsza od ich zainteresowań, pasji, namiętności. Wychodzili z założenia, że lepiej umrzeć w walce, niż żyć w niewoli. To bardzo szlachetna postawa. Pokazuje nam, jak ważna była wolność dla naszych przodków i skłania nas do refleksji nad tym, czy my korzystamy z tej wolności w prawidłowy i odpowiedzialny sposób. Wolność to absolutna podstawa harmonijnego życia i rozwoju ludzi, społeczności, krajów, narodów. Wolność i przede wszystkim poszanowanie tej wolności, zarówno u siebie, jak i u innych, to najważniejsza rzecz, jakiej powinniśmy się uczyć, również od bohaterów literackich. Stworzyli ich bowiem ludzie, którzy najczęściej sami doświadczyli ograniczenia lub braku wolności w swoim życiu. Warto starać się wynieść z tego lekcję, by być świadomym tych kwestii w momencie, kiedy ktoś będzie próbował nam naszą wolność odebrać. Pod tym bowiem względem historia niestety lubi się powtarzać. Przykładowa rozprawka na maturze: "Czym dla człowieka może być wolność?" Matura 2020 zbliża się wielkimi krokami. Już 8 czerwca tysiące maturzystów w Polsce będzie musiał zmierzyć się z egzaminem dojrzałości z języka polskiego. Przy okazji części pisemnej uczniowie jak co roku zastanawiają się, jaka lektura szkolna znajdzie się w arkuszu CKE. Centralna Komisja Egzaminacyjna często sięga po dzieła największych polskich twórców: Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego czy Henryka Sienkiewicza. Tak było w 2019 roku, kiedy to w arkuszu CKE znalazła się rozprawka "Czym dla człowieka może być wolność?" "Czym dla człowieka może być wolność?" Rok temu na maturze był Mickiewicz Już w poniedziałek (8 czerwca) maturzyści napiszą egzamin z języka polskiego. Do matury z polskiego pozostało zaledwie kilka dni. Wielu uczniów, korzystając z większej liczby czasu na utrwalenie wiedzy, spowodowanej przesunięciem matur o miesiąc z powodu epidemii koronawirusa w Polsce, wciąż sięga po arkusze CKE z poprzednich lat. Ubiegłoroczni maturzyści musieli rozwiązać problem i uzasadnić swoje zdanie na podstawie fragmentu III części "Dziadów" Adama Mickiewicza. Jeden z narodowych wieszczów i jego twórczość często znajdują się w arkuszach maturalnych Centralnej Komisji Egzaminacyjnej. Jak zawsze praca uczniów powinna zawierać 250 słów i odnosić się do wybranego przez CKE fragmentu literackiego, w tym przypadku "Dziadów" Mickiewicza. Dokładna treść zadania brzmiała następująco: Czym dla człowieka może być wolność? Rozważ problem i uzasadnij swoje zdanie, odwołując się do fragmentu Dziadów cz. III, całego dramatu Adama Mickiewicza oraz wybranego tekstu kultury. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 250 słów. Do wyboru była również interpretacja wiersza Anny Świrszczyńskiej "Samotność". Pełna treść zadania brzmiała: Temat 2. Zinterpretuj podany utwór. Postaw tezę interpretacyjną i ją uzasadnij. Twoja praca powinna liczyć co najmniej 250 słów. Matura 2019. Arkusz CKE z "Dziadami" Mickiewicza sprawił problemy Jak się później okazało, arkusz CKE z egzaminem maturalnym z języka polskiego sprawił ubiegłorocznym maturzystom sporo problemów. W arkuszu znalazła się rozprawka ""Czym dla człowieka może być wolność?" w oparciu o fragment III części "Dziadów" Adama Mickiewicza. Średni wynik uzyskany przez maturzystów z egzaminu pisemnego z języka polskiego na obowiązkowym poziomie podstawowym to 52 proc. możliwych do uzyskania punktów (wśród absolwentów liceów - 55 proc., a wśród absolwentów techników - 45 proc.). Pełna treść ubiegłorocznego arkusza CKE z egzaminem maturalnym z języka polskiego na poziomie podstawowym dostępna jest TUTAJ. Super Raport 04 VI (Goście: Borowski, Jakubiak, Matura 2020. Zobacz także:

dziady cz 3 rozprawka maturalna